ماده واحده (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مکلف است یکبار دیگر از شاغلین امور دندانسازی جامانده از امتحان سال ۱۳۵۴ آزمون به عمل آورد.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- از کسانی امتحان به عمل میآید که در سال ۵۴ و یا قبل از آن دارای محل کار مستقل بوده اند.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- هزینه آزمون مزبور از شرکت کنندگان به عنوان ثبت نام دریافت خواهد شد.
تبصره ۳ - پذیرفته شدگان در آزمون فوق الذکر متعهد و موظفند ۵ سال در روستاها و بخشها و شهرهای محروم با تعیین وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خدمت نمایند.
تبصره ۴ - وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی جهت نامبردگان در مدت تعهد خدمت پروانه بهدار تجربی دندان به نام نقاط تعیین شده صادر خواهد کرد.
تبصره ۵ - پروانه متخلفین از تعهد فوق الذکر به هر نحو که باشد باطل خواهد شد.
تبصره ۶ - در صورت انجام تعهد خدمت فوق الذکر پروانه اشتغال در سراسر کشور به استثناء مراکز استان برای نامبردگان صادر خواهد شد.
تبصره ۷ - تبصره های ۵ و ۸ قانون تربیت بهداشتکاران دهان و دندان مصوب ۶۰/۱/۲۳ به منظور گسترش خدمات درمانی و بهداشتی در روستاها به قوت خود باقی بوده و قوانین مغایر ملغی است.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و هفت تبصره در جلسه روز یکشنبه هفتم تیر ماه یکهزار و سیصد و شصت و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۶۶/۰۴/۲۱ به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی