ماده ۱) سازمان جنگلبانی مجاز است تا مدت پنجسال از تاریخ ۸ر۶ر۴۱ (انقضای مهلت مقرر در ماده بیست و چهار قانون جنگلها و مراتع کشورمصوب سال ۱۳۳۸) بدون رعایت مقررات بند یک تبصره یک ماده چهار قانون مزبور در مناطق شمالی از درختان افتاده و مقطوعه موجود در جنگلها وهمچنین از درختان سرپا که کج و معوج و مبتلا به آفات و امراض هستند و در سایر مناطق کشور منحصراً از درختان افتاده بشرکتهای تهیه ذغال چوبو هیزم تحت نظر و بازرسی دقیق خود در حدود احتیاجات کشور اجازه تهیه ذغال و هیزم بدهد در صورتی که تعداد شرکتهای مزبور کافی برای تهیهذغال و هیزم به میزان نیازمندی کشور نباشد سازمان جنگلبانی مجاز است راساً و به نحوی که مقتضی بداند اقدام بتهیه ذغال کند.
تبصره - سازمان جنگلبانی میتواند تقاضای کسانی را که پیش از تاریخ ۸ر۶ر۴۱ درباره تهیه ذغال با پرداخت عوارض موضوع بند الف ماده ۱۰ قانون جنگلها و مراتع کشور مصوب سال ۱۳۳۸ تسلیم نمودهاند ولی تا تاریخ مزبورمنتهی به صدور پروانه نگردیده به شرط رعایت این قانون بدون دریافت مجدد عوارض مقرر در بند الف ماده ۱۰ قانون جنگلها مورد رسیدگی قرار داده وپروانه صادر نماید.
ماده ۲)(منسوخ ۱۳۹۹/۱۰/۲۴) دولت مکلف است مساعی خود را در راه اجرای بند یک تبصره یک ۱ ماده چهار قانون جنگلها و همچنین تامین مواد نفتی و ذغالسنگ و گازدر تمام کشور تا حدی که بتواند نیازمندی عمومی را بر طرف کرده از مصرف ذغال چوب و هیزم بکاهد به کار برد.
ماده ۳) وزارت کشاورزی مامور اجرای این قانون است.
قانون بالا مشتمل بر سه ماده و یک تبصره که لایحه آن به موجب ماده واحده مصوب بیستم آذر ماه ۱۳۴۲ تقدیم ودر جلسه روز۵شنبه بیست و چهارماردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و چهل و سه به تصویب مجلس شورای ملی رسیده بود در جلسه روز چهارشنبه بیست و هفتم خرداد ماه یکهزار وسیصد وچهل وسه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبدالله ریاضی
رئیس مجلس سنا -مهندس شریف امامی