آییننامه اجرایی ماده ۱۴ لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیاء اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۵۸/۰۹/۲۶
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ ۱۳۵۸/۹/۲۶ بنا به پیشنهاد شماره ۱۳۱۷/۳۱۰ مورخ ۲۴/۹/۵۸ وزارت کشاورزی و عمران روستائی، آییننامه اجرایی ماده ۱۴ قانون مزبور را به شرح زیر تصویب نمودند:
اجاره بهای سالانه اراضی قابل واگذاری با توجه به حداکثری که برای هر هکتار اراضی در هر منطقه به شرح زیر تعیین شده است و با در نظر گرفتن شرایط اقلیمی و نوع فعالیت پیشنهاد شده، بوسیله کمیسیون ماده ۱۲ تعیین میگردد:
الف : میزان اجارهبهای یک ساله یک هکتار از اراضی قابل واگذاری برای فعالیتهای کشاورزی به تفکیک نوع فعالیت، نوع اراضی در مناطق مختلف کشور
| آب منظم با | آب منظم با | آبخور | آب تحت الارضی | زراعت | پرورش | دامداری |
| شبکهآبیاری | شبکهآبیاری | رودخانهها | (چاه) یا قنات | دیم | ماهی | و مرغداری |
| و تسطیح شده | و تسطیح نشده |
ب : اجارهبهای یک ساله اراضی قابل واگذاری برای مصارف غیرکشاورزی با در نظر گرفتن ارزش معاملاتی ارضی هر منطقه و با توجه بتناسب درجه انتفاعی طرح و تاسیسات مربوط در هر مورد به تشخیص کمیسیون ماده ۱۲ قانون تعیین خواهد گردید، در هر حال از ۱/۱۰ ارزش معاملاتی منطقه تجاوز نخواهد کرد.
تبصره ۱ - هر پنجسال یکبار در مورد اجارهبهای مذکور در این آییننامه تجدیدنظر خواهد شد و مبنای محاسبه مدت، تاریخ تصویب قانون نحوه واگذاری و احیای اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران (۲۵/۶/۵۸) میباشد.
تبصره ۲ - بهای واگذاری قطعی اراضی (موضوع ماده ۱۵ قانون) دهبرابر اجارهبهای معین شده برای سال انتقال قطعی اراضی میباشد.
تبصره ۳ - واگذاری اراضی موضوع قانون به بانک توسعه کشاورزی ایران برای اجرای برنامههای تولیدی مرتبط با وظایف وزارت کشاورزی و عمران روستائی در مشارکت با بخش خصوصی مجانی بوده و ارزش معاملاتی اینگونه اراضی به عنوان سرمایه غیرنقدی بانک در شرکتهای یادشده به حساب میآید.
تبصره ۴ - هزینه تنظیم سند واگذاری و هزینههای تعیین قیمت در محلهائیکه ارزش معاملاتی اراضی معین نشده است و یا اینکه برحسب تشخیص کمیسیون موضوع ماده ۱۲ محتاج تجدیدنظر است برعهده متقاضی میباشد.