آییننامه باربران شهری مصوب ۱۳۱۸/۰۹/۱۲
فصل اول - کلیات
ماده ۱- کسی که اشیاء و اجناس دیگران را در شهرها در مقابل دستمزد به وسیله چرخهای دستی یا دام یا بیوسیله حمل مینماید باربر نامیده میشود.
ماده ۲- باربر باید دارای پروانه از شهربانی باشد پروانه مجانی است و در هر سال منتهی تا بیستم فروردین باید بشهربانی تسلیم و تجدید گردد.
ماده ۳- هر کس که قصد اشتغال بباربری داشته باشد باید قبلاً درخواستی برای صدور پروانه با ذکر نام و نام خانواده و شماره شناسنامه و محل اقامت بانضمام دو عکس سربرهنه بشهربانی محل تسلیم نماید یک عکس او بپروانه الصاق خواهد شد.
تبصره - در صورتی که باربر تبعه خارجه باشد به جای شماره شناس نامه شماره گذرنامه و پروانه اقامت او ذکر خواهد شد.
ماده ۴- درخواست کنندگان پروانه باربری باید کمتر از۱۸ سال سن نداشته و بشهربانی ضامن معرفی نمایند.
ماده ۵ - باربر باید در صورت تغییر محل کار جایکاه [جایگاه] خود کلانتری مربوطه را آکاه [آگاه] سازد.
ماده ۶ - چهارچرخهها و دوچرخههای دستی نامبرده باید دارای شرایط زیر باشند:
الف - حداکثر طول چهارچرخه ۲ متر و عرض آن یک متر و ۲۵ سانتیمتر
ب - حداکثر طول دوچرخه یکمتر و ۱۵سانتیمتر و عرض آن ۷۵ سانتیمتر
ج - چرخهای آنها باید رزین باشد
د - ساختمان چهارچرخهها و دوچرخهها باید طوری باشد که سرپیچها بسهولت بگردد و همچنین دوچرخهها باید برای توقف وسیله اتکاء داشته باشند.
ه- - چهارچرخهها و دوچرخهها باید دارای رنگ روغنی و همیشه تمیز باشند.
فصل دوم - وظایف باربران
ماده ۷- باربران حتیالامکان بایستی بارها را به وسیله چهارچرخه و دوچرخههای دستی حمل نمایند.
ماده ۸ - بار چهارچرخه یا دوچرخههای دستی نباید از عرض و طول آنها تجاوز کند و باید باندازه باشد که یکنفر راننده بتواند بسهولت بمقصد برساند.
ماده ۹- حرکت دادن چهارچرخه و دوچرخههای دستی و دام و همچنین عبور باربران که حامل بار هستند از پیادهروها ممنوع است و باربران باید همیشه از منتهیالیه سمت راست خیابان که ویژه عبور وسائل نقلیه است حرکت کنند.
ماده ۱۰- باربران باید در خیابانها و چهار راهها و سرپیچها نهایت مراقبت را برای جلوگیری از وقوع تصادف به عمل آورند.
ماده ۱۱- باربران باید در موقع کار لباسی را که نمونه آن از طرف شهربانی تعیین میشود بپوشند و شماره که شهربانی میدهد به سمت راست سینه خود نصب نمایند.
ماده ۱۲- باربران باید در موقع کار پروانه باربری را همراه داشته - هنکام [هنگام] لزوم بمامورین شهربانی و اشخاصیکه باربانها میدهند ارائه کنند.
ماده ۱۳- باربران که با دوش بار حمل میکنند باید موقع کار دارای کوله پشتی و طناب باشند. نرخ باربری بسته برضایت طرفین است در صورت بروز اختلاف طرفین باید بکلانتری مربوطه مراجعه کنند.
ماده ۱۴- باربران باید با مشتریان خود با نهایت ادب رفتار نمایند.
ماده ۱۵- هر باربر مسئول است که بار را صحیح و سالم بمقصد برساند و در صورتی که عیب و نقصی پیدا شود صاحب بار باید بکلانتری مربوطه مراجعه نماید.
ماده ۱۶- چنانچه باربر مقصد صاحب بار را پیدا نکند به طریق ذیل باید اقدام نماید:
۱- در صورتی که بار متعلق بصاحب دکان یا مغازه یا حجره یا خانه و امثال آن باشد باید بار را عیناً نزد صاحبش برگردانیده و تحویل دهد.
۲- اگر صاحب بار جنس را از محل معینی از قبیل دکان و مغازه و کاروانسرا و امثال آن بباربر داده عین بار را بمحلی که از آنجا حمل نموده برده و رسید اخذ نماید.
۳- چنانچه صاحب بار جنس را عبوراً بباربر داده است باید بار را بکلانتری محلی که بار را از آنجا حمل نموده تسلیم و رسید اخذ نماید.
ماده ۱۷- باربران در موقعیکه برای رساندن بار بمغازهها و خانههای اشخاص و غیره وارد پیاده رو میشوند باید نهایت دقت را به عمل آورند که اسباب زحمت دیکران [دیگران] نشوند.
ماده ۱۸- در موقع حمل بنزین و نفت و امثال آن باربران باید نهایت دقت را در حمل آنها به عمل آورده و از محلهائی که احتمال خطر حریق میرود عبور ننمایند.
ماده ۱۹- باربران در موقع تغییر شغل یا مسافرت بشهر دیگر [دیگر] باید پروانه و شماره خود را بکلانتری مربوطه تسلیم نمایند و بعد از فوت باربر بازماندکان [بازماندگان] او باید پروانه و شماره متوفی را بکلانتری مربوطه بدهند.
ماده ۲۰- شهربانی در موقع بروز فساد اخلاق از باربران میتواند موقتاً پروانه و شماره آنها را توقیف نماید.
ماده ۲۱- باربران ادارات و بنکاههای [بنگاههای] رسمی در پوشیدن لباس آن بنکاه [بنگاه] یا اداره مختار بوده و باید شماره که از بنکاه [بنگاه] باداره مربوطه بانها داده میشود در موقع کار به سمت راست سینه خود نصب نمایند.
ماده ۲۲- کلیه چهارچرخهها و دوچرخههای دستی باید در شب چراغ داشته باشند.
ماده ۲۳- حمل مواد محترقه از قبیل دینامیت و مشتقات آن و باروت سیاه و چاشنی باید با رعایت آیین نامه طرز نکاهداری [نگاهداری] و حمل مواد محترقه به عمل آید و متخلف طبق مقررات همان آیین نامه مجازات خواهد شد.
فصل سوم - وظائف اشخاصیکه به وسیله چهارچرخه یا دوچرخه دستی یا دام اجناس و خواروبار میفروشند
ماده ۲۴- چهارچرخه و دوچرخههائیکه برای فروش اشیاء و اجناس و خواربار تخصیص داده میشوند باید حائز شرایط مندرجه در ماده شش آیین نامه باشند.
ماده ۲۵- فروشندکان [فروشندگان] اجناس به وسیله چهارچرخه و دوچرخههای دستی و دام نباید کمتر از ۱۸ سال داشته باشند.
ماده ۲۶- فروشندکان [فروشندگان] باید دارای گواهینامه بهداری شهرداری بوده و هر ماهه در شهرداری تجدید نمایند.
ماده ۲۷- فروشندکان [فروشندگان] باید در موقع کار روپوش ویژه مطابق مقررات شهرداری روی لباس خود بپوشند و همیشه نظیف باشند.
ماده ۲۸- فروشندکان [فروشندگان] برای تعریف و فروش کالای خود حق فریاد کردن ندارند.
ماده ۲۹- فروشندکان [فروشندگان] خواروبار باید اجناس خود را از گرد و خاک محفوظ نکاهدارند [نگاهدارند].
ماده ۳۰- فروشندکان [فروشندگان] باید روی اجناس خود با تعیین بهاء و نوع جنس برچسب بگذارند.
ماده ۳۱- فروش اشیاء و اجناس و خواربار به وسیله چهارچرخه و دوچرخههای دستی و دام و همچنین حمل بار به وسیله باربران در خیابانها و معابری که شهربانی ممنوع مینماید مجاز نخواهد بود.
فصل چهارم - مواد مجازاتی
ماده ۳۲- اشخاص ذیل بیک تا ۳ روز حبس و یا به تادیه ۵ تا۳۰ ریال غرامت و در صورت تکرار بهر دو مجازات محکوم خواهند شد:
۱- باربری که دارای پروانه شهربانی نباشد.
۲- باربری که در صورت تغییر محل کار و جایکاه [جایگاه] خود کلانتری مربوطه را آکاه [آگاه] نسازد.
۳- باربری که چهارچرخه یا دوچرخه دستی باربری را که واجد شرایط مقرر در ماده ۶ نباشد راه بیندازد.
۴- باربر با چهارچرخه و دوچرخه دستی که بیش از اندازه قوه خود بار حمل نماید یا محمولات آنها از عرض و طول چهارچرخه و دوچرخه تجاوز کند.
۵- باربری که با چهارچرخه و دوچرخه دستی بارکشی و دام از پیاده رو حرکت کند و همچنین باربری که شخصا حامل بارباشد از پیادهروها عبور نماید و یا اینکه از منتهیالیه سمت راست خیابان که ویژه عبور وسائل نقلیه است نرود.
۶- باربری که در خیابانها و چهارراه ها و سرپیچ ها مراقبت لازم برای جلوگیری از وقوع تصادف به عمل نیاورد.
۷- باربری که در موقع کار لباس معینه را نپوشد و یا شماره خود را سمت راست سینه خود نصب ننماید.
۸- باربری که در موقع کار پروانه باربری را همراه نداشته باشد.
۹- باربری که برای حمل بارکوله پشتی و طناب نداشته باشد.
۱۰- باربری که با مشتریان خود با ادب رفتار نکند.
۱۱- باربری که بار را صحیح و سالم بمقصد نرساند.
۱۲- باربری که مقرات ماده۱۶ آیین نامه را راجع به معاودت دادن بار رعایت نکند.
۱۳- باربری که برای رساندن بار بمغازهها و خانهها و غیره در پیاده رو اسباب زحمت دیگران شود.
۱۴- باربری که در حمل بنزین و نفت و امثال آن دقت ننموده و از محلهائی که احتمال حریق میرود عبور نماید.
۱۵- باربری که در موقع تغییر شغل یا مسافرت بشهر دیگر پروانه و شماره خود را بکلانتری مربوطه تسلیم ننماید.
۱۶- باربر بنکاه [بنگاه] یا اداره که در موقع کار شماره خود را بسینه نصب ننماید.
۱۷- راننده چهارچرخه و دوچرخههای دستی که در شب چراغ بوسایل مزبور نصب نکند.
۱۸- فروشنده اجناس به وسیله چهارچرخه و دوچرخه که گواهینامه بهداری شهرداری نداشته و هر ماهه تجدید نکند.
۱۹- فروشنده خواربار و اجناس به وسیله چهارچرخه و دوچرخه که در موقع کار مطابق مقررات شهرداری روپوش روی لباس خود نپوشیده و نظیف نباشد.
۲۰- فروشنده که برای تعریف و فروش کالای خود فریاد کند.
۲۱- فروشنده خواربار که اجناس خود را از کرد[گرد]وخاک محفوظ ندارد.
۲۲- فروشنده خواربار که روی اجناس خود با تعیین بهاء و نوع جنس برچسب نگذارد.
۲۳- فروشنده یا باربری که رعایت ماده۳۱ آیین نامه را ننماید.
کفیل وزارت دادکستری [دادگستری] - سروری
از طرف وزارت کشور- فریدونی