آیین نامه مربوط به تبصره ۲ ماده ۶ قانون کار مصوب ۱۳۴۹/۰۲/۲۴

شورای عالی کار در جلسه مورخ ۱۳۴۹/۲/۲۴ آیین نامه مربوط به تبصره ۲ ماده ۶ قانون کار را در۱۱ ماده و ۲ تبصره به شرح زیر مورد تصویب قرار داد.

ماده ۱ - کارگران زیر مشمول مقررات این آیین نامه خواهند بود.

۱- کلیه کارگرانی که کار آنها نوعاً در ساعات متناوب شبانه روز انجام میگیرد.

۲ - کلیه کارگرانی که تمام یا قسمتی از مزد آنها توسط مشتریان یا مراجعین تامین میشود.

ماده ۲ - کار متناوب از لحاظ این آیین نامه کاری است که نوعاً درساعات متوالی انجام نگرفته و در ساعات معینی از شبانه روز صورت میگیرد.

تبصره - کارگر در فواصل تناوب کار در اختیار کار فرما نبوده و حضور او در کارگاه الزامی نیست.

ماده ۳ - در مورد کارگرانی که کار آنها متناوب است ساعات کار نباید از ساعت شروع کار تا خاتمه آن یا درنظر گرفتن فواصل تناوب و کار اضافی از ۱۴ ساعت بیشتر باشد.

تبصره - ساعت شروع و خاتمه کار و فواصل بین آنها با توجه بمقتضیات کارگاهها یا توافق کارفرما و کارگران تعیین خواهد شد.

ماده ۴- کار اضافی با رعایت ماده ۱۲ قانون کار مجاز خواهد بود.

ماده ۵ - استفاده از تعطیلات هفتگی و تعطیلات رسمی و مرخصی های سالانه طبق مواد ۱۴ و ۱۵ قانون کار خواهد بود.

ماده ۶ - مزد روزهای تعطیل و مرخصی کارگران که کلیه یا قسمتی از مزد آنها توسط مشتریان و یا مراجعین تامین میشود مزد ثابت موضوع ماده ۹ این آیین نامه خواهد بود.

ماده ۷- مزد یا حقوق کارگران مشمول این آیین نامه تابع مقررات فصل پنجم قانون کار میباشد.

ماده ۸ - در کارگاههائی که درآمد کارگران از مشتریان یا مراجعین به وسیله کارفرما جمع آوری میشود تقسیم آن براساس توافق کتبی بین کارفرما و نماینده کارگران کارگاه خواهد بود. در صورتی که کارگاه فاقد نماینده کارگران باشد توافق در این مورد بین کارفرما و کارگران کارگاه به عمل خواهد آمد در هر صورت درآمد این کارگران نباید از میزان مزد ثابت موضوع ماده ۹ این آیین نامه کمتر باشد.

ماده ۹- کارفرمایان مکلفند برای کارگرانی که کلیه یا قسمتی از مزد آنها توسط مشتریان یا مراجعین تامین میشود مزد ثابتی با توجه بعرف براساس توافق کتبی با نماینده کارگران کارگاه و یا به موجب انعقاد پیمان دسته جمعی با سندیکای کارگران کارگاه یا حرفه مربوطه تعیین نموده و یک نسخه از موافقتنامه منعقده را ظرف یکماه از تاریخ انعقاد آن باداره کار و امور اجتماعی محل ارسال دارند.

ماده ۱۰ - اجرای این آیین نامه هیچگونه خللی بحقوق مکتسب کارگران وارد نخواهد ساخت.

ماده ۱۱ - این آیین نامه از اول تیر ماه ۱۳۴۹ لازم الاجرا خواهد بود.