ابطال نظریه کمیسیون پزشکی و صلاحیت دیوان

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

خواسته شاکی خانم (ف .ق.) فرزند(غ .) به شرح دادخواست تقدیمی علیه سازمان خوانده اعتراض به نظریه کمیسیون پزشکی متبوع سازمان که شروع بیماری منجر به از کار افتادگی کلی شاکی را به علت بیماری آسم از تاریخ ۱/۱/۸۳ اعلام نموده تا به علت شرط فقدان ۹۰ روز سابقه پرداخت حق بیمه ظرف یکسال آخر قبل از وقوع بیماری منجر به از کارافتادگی محروم از برقراری مستمری از کار افتادگی کلی شده بود و سازمان خوانده نیز طی جوابیه شماره ۳۰۸۰ ـ ۹/۲/۹۱ اجمالاَ به جهت فراهم نبودن شرایط مذکور خواستار رد شکایت که به مراتب معروضه نظربه این‌که آخرین اراده اکثریت مطلق اعضاء هیات عمومی دیوان مزبور که دردادنامه اصلاحی شماره ۷۹ ـ ۱۷/۱۲/۱۳۸۵ آن هیات تبلور یافته که درخصوص تشخیص تاریخ شروع بیماری از رأی وحدت رویه سابقه خود عدول نموده و از طرفی شاکی مدتها پس از تاریخ مذکور اشتغال به‌کار داشته و حق بیمه پرداخت نموده است مضافاً اینکه مقصود و مراد قانون‌گذار از تاریخ شروع و ابتلای بیماری زمانی است که بیمه شده از آن زمان قادر به فعالیت و ادامه کارنباشد درحالیکه اوراق استنادی حکایت از ادامه فعالیت نامبرده تا مدتها پس از تاریخ شروع دارد که با عنایت به محتویات پرونده و مستندات ابرازی و عدم دفاع موثر از جانب سازمان مشتکی عنه مستنداً بند ۲ ماده ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت و ابطال نظریه کمیسیون پزشکی موضوع خواسته ازحیث شروع بیماری و طرح رسیدگی مجدد درکمیسیون صادر و اعلام می‌گردد . رأی صادره مستنداً به‌ماده ۷ قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
رئیس شعبه ۱۷ دیوان عدالت اداری- مستشار شعبه
رحیمی- روحی