اثر سکونت زوجه در منزل مشترک بر دعوی الزام به تمکین

رأی دادگاه بدوی

درخصوص دادخواست آقای ی. ع.ز. فرزند ع.ر. با وکالت خانم ح. بطرفیت خانم س. س. فرزند الف. مبنی بر تقاضای الزام خوانده به تمکین ، با توجه به محتویات پرونده و ملاحظه تصویرسند ازدواج و اظهارات طرفین نظر به اینکه زوجه زندگی مشترک را ترک ننموده است و خواهان هم قبول دارد که در یک منزل با هم زندگی می کنند و خواهان ادعای عدم تمکین خاص از سوی زوجه دارد و اینکه خوانده در پی اختلافات در یک مقطع زمانی اعلام نموده حاضر به تمکین خاص نمی باشد مجوز قانونی جهت محکومیت وی بابت تمکین نمی باشد و همین مقدار که زوجه در منزل سکونت دارد دلالت بر فراهم بودن مقررات تمکین خاص از سوی وی دارد دادگاه دعوی خواهان را ثابت ندانسته حکم به بطلان دعوی وی به استناد ماده ۱۹۷ قانون آئین دادرسی مدنی و ماده *** ۴ قانون مدنی صادر می نماید . رای صادره ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدید نظر استان تهران است.
رئیس شعبه ۲۳۳دادگاه عمومی حقوقی خانواده یک-احمدعلی رخی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدید نظر خواهی آقای ی. ع.ز. فرزند ع.ر. با وکالت خانم پ. ح. بطرفیت خانم س. س.م. نسبت به رأی موضوع دادنامه شماره ۱۲۰۲ مورخ ۹۴/۰۷/۲۹ صادره از شعبه ۲۳۳ دادگاه عمومی خانواده که بررد درخواست الزام زوجه به تمکین بلحاظ حضور زوجه در منزل مشترک اشعار دارد وارد نیست زیرا رأی تجدید نظر خواسته اشعار دارد وارد نیست زیرا رأی تجدید نظر خواسته موافق موازین قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی صادر گردید ه و ایراد اساسی متوجه آن نمی باشد تجدید نظر خواه نیز در این مرحله مطلب قابل توجهی عنوان نکرده لذا باستناد ماده ۳۵۸ قانون آئین دادرسی مدنی رأی تجدید نظر خواسته تایید میگردد این رأی قطعی است .
شعبه ۴۷ دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار
​سیدداود معنوی - عارفه مدنی کرمانی