اضافه شدن دو ماده به مصوبه شماره ۱۳۱-۱-۱ /۱ /۲۴ مورخ ۱۳۴۶/۰۶/۰۷ شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید مصوب ۱۳۴۹/۱۲/۲۳
با توجه به مفاد بند (ب) و (ث) و (ج) ماده (۳) قانون شکار رسید مصوب خردادماه ۱۳۴۶ دو ماده بمصوبه شماره یک مورخ ۷/ ۶/ ۴۶ شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید به شرح زیر اضافه و مراتب اعلام میگردد.
ماده ۸ مکرر- بهای حیوانات قابل شکار و صید زیر از لحاظ مطالبه ضرر و زیان به شرح ذیل تعیین میگردد:
الف - پستانداران قابل شکار
۱-گرگ - روباه- کفتار- خوک وحشی هر راس یکهزار ریال.
۲-خرگوش- تشی - گورکن- شغال، هر راس پانصدر ریال
ب - پرندگان قابل شکار
۱-انواع شاهین و بالابان- انواع باز و طرلان- انواع عقاب - انواع لاشخور، هر عدد چهارهزار ریال.
۲-انواع جغد- انواع سارگیه و جوجه خور- انواع صنقر، هر عدد دوهزار ریال.
۳- تیهو- مرغابی- حواصیل- زنگلوه بال چنگر - طاووسک- غاز- کاکائی، هر عدد یکهزار ریال
قمری خروس کولی- کاکلی - دارکوب- گیلانشاه- بلدرچین- یلوه- کبوتر- فاخته- سار- ابیک نوک دراز - توکا- دودپک هر عدد پانصد ریال
ج - آبزیان قابل صید
۱-ماهی سفید هر عدد یکهزار ریال
۲-ماهی کپور اردک ماهی- ماهی کولی (سفید کولی، سیاه کولی)- سیاه ماهی- صوف- کلمه (تلاجی) - مس- ماهی (زردک) سیم و سایر انواع ماهیان هر عدد پانصد ریال.
ماده ۱۵ مکرر- دارنده پروانه عادی شکار پرنده با توجه به سایر مقررات مربوطه در هر مسافرت شکار نمیتواند جمعا بیش از پانزده عدد از انواع پرندگان شکار نموده و بالاشه آنها را همراه و در اختیار داشته باشد مشروط بر اینکه تعداد غاز در مجموع انواع پرندگان شکار شده از پنج عدد تجاوز ننمایند.