اعاده دادرسی به استناد عدم انطباق مجازات با قانون پس از اعمال تخفیف

رأی خلاصه جریان پرونده

به موجب قسمتی از دادنامه شماره ۵۹۲-۱۳۹۱/۴/۲۴ صادره از شعبه ۱۰۲ دادگاه عمومی جزایی شهرستان ف. که به شرح دادنامه صدرالذکر مورد تأیید قرار گرفته آقای ف. ک. مشهور به ا. به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی توأم با وارد نمودن آسیب حیثیتی به تحمل چهار سال حبس تعزیری و به اتهام شرب‌خمر به تحمل هشتاد تازیانه و به اتهام تفخیذ به تحمل یکصد ضربه تازیانه محکوم شده است پس از قطعیت دادنامه وکیل ایشان یک بار تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده که به شرح دادنامه شماره ۱۲۹۹-۱۳۹۴/۶/۳۰ صادره از این شعبه که رونوشت گزارش و دادنامه صادره پیوست پرونده می‌باشد تقاضای وی مورد پذیرش واقع نشده و مردود اعلام شده است برای بار دوم وکلای وی تقاضای اعاده دادرسی نموده و به ‌طور خلاصه چنین توضیح داده‌اند که پس از صدور حکم قطعی موکل با جلب رضایت شاکی تقاضای اعمال ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری نموده که شعبه ۱۷ دادگاه تجدیدنظر استان ف. با احراز استحقاق تخفیف طی دادنامه شماره ۱۸۷۲-۱۳۹۴/۱۰/۲۲ چهار سال حبس تعزیری وی را به سه سال و شش ماه تخفیف و تقلیل داده است و از هر دو دادنامه‌های صادره (اصلی و دادنامه تخفیف ‌داده ‌شده) تقاضای اعاده دادرسی کرده‌اند اما در مورد دادنامه دوم یعنی تخفیف داده شده و مجازات تعیینی بیش از مجازات مقرر قانونی است زیرا به موجب ماده ۳۷ قانون مجازات اسلامی مجازات حبس به میزان یک تا سه درجه قابل تقلیل می‌باشد و مطابق ماده ۱۹ قانون مذکور مجازات می‌بایست بر اساس درجه‌های تعیینی در این ماده صورت پذیرد و با اعمال حداقل یک درجه تخفیف می‌بایست مجازات حبس زیر دو سال تقلیل می‌یافت و دادگاه این مقرر قانونی را رعایت نکرده است و حسب تعزیری همچنان در درجه ۵ باقی مانده است لذا به استناد بند چ تقاضای اعاده دادرسی را کرده‌اند و سپس در مورد دادنامه صدرالذکر تقاضای اعاده دادرسی را چنین توضیح داده‌اند که موکل در آدم‌ربایی نقشی نداشته است و آنچه وی مرتکب شده است تفخیذ است و آدم‌ربایی توسط متهم دیگر پرونده به نام م. ر. انجام شده است که در تقاضای قبلی نیز وکیل متقاضی مشروحاً به آن پرداخته بود و تقاضای اعاده دادرسی را منطبق با بند ب ماده ۴۷۴ آیین دادرسی کیفری دانسته‌اند و موکل خود را مبرا از بزه آدم‌ربایی دانسته‌اند و دلایلی که دادگاه بر محکومیت موکل آورده است ناظر به آدم‌ربائی نیست بلکه ناظر به تفخیذ و شرب‌خمر می‌باشد لذا به استناد بند چ و ج به ماده ۴۷۴ قانون فوق‌الذکر تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده‌اند. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای علی اکبری عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای فریبرز لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر صدور رأی شایسته وفق موازین قانونی مورد تقاضا است در خصوص دادنامه شماره ۱۳۵۵-۱۳۹۱/۱/۲۸ و ۱۸۷۲-۱۳۹۴/۱۰/۲۲ مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

تقاضای اعاده دادرسی وکلای محکوم‌علیه از دادنامه شماره ۱۳۵۵-۱۳۹۱/۱/۲۸ تکرار مطالب قبلی اعاده دادرسی است که پاسخ آن‌ها در دادنامه صادره از این شعبه به شماره ۱۲۹۹-۱۳۹۴/۶/۳۰ داده شده است و مطلب جدیدی که با بندهای استنادی آنان از ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری منطبق باشد ملاحظه نگردید لذا مورد پذیرش واقع نشده و مردود اعلام می‌گردد و تقاضای آنان در مورد دادنامه شماره ۱۸۷۲-۱۳۹۴/۱۰/۲۲ که پس از اخذ رضایت از شاکی دادگاه با اعمال تخفیف در دادنامه قبلی و تبدیل چهار سال حبس به سه سال و شش ماه صادرکرده است نظر به اینکه بندهای ماده مذکور ناظر به صدور حکم ماهوی اولیه می‌باشد و اعمال تخفیف بعد از صدور حکم اولیه از شمول بندهای ماده یاد شده خارج می‌باشد لذا قابل طرح از آن جهت در دیوان عالی کشور نمی‌باشد متقاضی می‌تواند در صورت احراز تضییع حق از طرق دیگری اقدام نماید.
رئیس و عضو معاون شعبه ۴۰ دیوان عالی کشور
عبدالمحمد خالصی - علی اکبری