امکان عدول از دلایل و استناد به سوگند
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۱/۱۰/۱۵
برگزار شده توسط: استان زنجان/ شهر خرمدره
موضوع
امکان عدول از دلایل و استناد به سوگند
پرسش
خواهان در دادخواست تقدیمی ادله اثبات دعوای خود را شهادت شهود اعلام نموده است و در جلسه رسیدگی نتوانسته یکی از شهود را معرفی و اظهار داشته از معرفی شاهد عدول نموده درخواست اتیان سوگند خوانده را دارم. حال سوالی که مطرح است این میباشد که با توجه به ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی مدنی و ماده ۱۳۳۵ قانون مدنی آیا مدعی میتواند با دارا بودن دلایل از آنها عدول نموده و به سوگند مدعیعلیه متوسل گردد؟ و آیا سوگند در طول سایر ادله اثبات دعوا قرار دارد یا در عرض آنها؟و آیا در ما نحن فیه خواهان میتواند از استناد به دلایل دیگر عدول کرده درخواست اتیان سوگند خوانده طبق مقررات قانون آیین دادرسی مدنی را بنماید؟
نظر هیات عالی
در فرض سوال که مدعی با وجود استناد اولیه به بینه از حاضر نمودن گواه عاجز بوده و یا با عدول از آن به سوگند متوسل میشود، به درخواست مدعی ادامه رسیدگی با تقاضای سوگند و سایر تشریفات مربوطه در صورت. ..مدعیعلیه خواهد بود.
نظر اکثریت
مدعی میتواند با دارا بودن دلایل نیز از آنها عدول کرده و به سوگند مدعیعلیه متوسل شود و مدعیعلیه نیز حق دارد تا قبل از تحقق نکول و یا رد سوگند به مدعی با اتیان سوگند ادعای خود را اثبات کند فلذا سوگند نه در طول ادله که هم عرض آنها میباشد و از نظر نحوه استناد تفاوتی با دلایل اثبات ندارد از این رو خواهان میتواند در داخواست خود تنها دلیل اثبات را اتیان سوگند خوانده قرار دهد و با رعایت نظم دادرسی آن را به دلایل دیگر تغییر دهد و از طرفی دیگر مطابق اصول حاکم بر دلایل اثبات که برخی از مواد قانون مانند ماده ۲۱۸ قانون آیین دادرسی مدنی نیز دلالت بر آن دارد ارائه دلیل و استناد به آن از حقوق ذینفع است و میتواند هر طور که صلاح دعوای خود است ارائه دلیل کند یا از برخی ادله استنادی منصرف شده و مطابق رویکرد بسیاری از فقهای امامیه نیز مدعی با وجود در اختیار داشتن دلیل و بینه شرعی میتواند از آن عدول کرده و به سوگند مدعیعلیه متوسل شود.
نظر اقلیت
با توجه به نوع الفاظ به کار رفته در ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی مدنی و با توجه به ماده ۱۳۳۵ قانون مدنی که بیان داشته است توسل به قسم زمانی ممکن است که دعوای مدنی بر مبنای سایر اسناد و یا امارات ثابت نشده باشد، فلذا در مانحن فیه مدعی نمیتواند عدول نماید و از سوی دیگر در فرض قبول این امر به نوعی سوء استفاده از حق بوجود میآید چرا که احتمال دارد حق سوگند به خواهان رد شود و وی قسم یاد نماید فلذا سوگند در طول سایر ادله قرار دارد و امکان عدول از آنها وجود ندارد.