بررسی امکان تلقی گذشت شاکی با عدم مراجعه و پیگیری وی در جرم سرقت
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۸-۵۹۷۴
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۶/۱۲/۰۹
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر بوانات
موضوع
بررسی امکان تلقی گذشت شاکی با عدم مراجعه و پیگیری وی در جرم سرقت
پرسش
شخصی به لحاظ ارتکاب سرقت در حوزه قضایی بوانات محکوم به سه سال حبس می گردد. پس از قطعی شدن حکم محکوم علیه اموال ناشی از سرقت را به شاکی عودت می دهد؛ شاکی نیز در حوزه قضایی شیراز سکونت دارد و از طریق واحد اجرای احکام کیفری با ایشان تماس مکرر گرفته می شود که در خصوص شکایت خود چه تصمیمی دارد؛ شاکی بیان می دارد که به لحاظ دور بودن فاصله نمی تواند مراجعه کند. اما صراحتا از شکایت خود گذشت نمی کند آیا عدم مراجعه شاکی با توجه به تماس های مکرر با ایشان را می توان با توجه به متن ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات ۱۳۹۴ صرف نظرکردن از شکایت تلقی کرد؟
نظر هیئت عالی
عدم حضور شاکی در مانحن فیه را نمی توان به عنوان اعراض از حق تلقی و یا گذشت مالباخته محسوب نمود؛ نتیجتا نظریه اکثریت صایب اعلام می شود.
نظر اکثریت
باتوجه به عبارت از شکایت خود صرف نظر کند که در متن ماده ۴۸۳ مذکور استفاده شده و اینکه در عمل و رویه قضایی می توان گفت که شاکی زمانی از شکایتش صرف نظر کرده است که صراحتا موضوع را اعلام دارد؛ لذا در فرض سوال بقای شاکی بر شکایت خود استصحاب می شود.
نظر اقلیت
با توجه به رای وحدت رویه ۷۴۶- ۲۹/۱۰/۱۳۹۴ هیات عمومی دیوان عالی کشور و مبانی ارفاقی قانونگذار به ویژه طی مواد ۶۵ ۶۶ و ۶۹ از قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و ملاک گرفتن از آن مبانی احتیاج به گذشت و یا عدول شاکی از شکایت نیست و عدم مراجعه ایشان به دلیل فاصله دور را می توان عدول از شکایت تلقی کرد و این موضوع با تفسیر قوانین کیفری به نفع متهم نیز سازگاری دارد.