بررسی جواز واخواهی از رای غیابی به وکالت از محکوم علیه غایب
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۸-۶۱۷۸
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۱۱/۱۸
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر محمود آباد
موضوع
بررسی جواز واخواهی از رای غیابی به وکالت از محکوم علیه غایب
پرسش
در پرونده ای متهم در فرایند تحقیقات مقدماتی حضور یافته و با صدور قرار قبولی کفالت آزاد شده است. اما در مراحل دادرسی حضور نیافته و رای غیابی در مورد وی صادر شده است؛ در مرحله اجرای حکم کیفری شخصی که وکیل دادگستری است ضمن اعلام وکالت طی لایحه ای درخواست واخواهی نسبت به رای غیابی را کرده است بدون آنکه محکوم علیه مذکور خود حضور یابد. حال سوال این است: آیا در این فرض با توجه به اینکه محکوم علیه ضامن (کفیل) دارد در راستای واخواهی از سوی وکیل می توان پرونده را بدون حضور محکوم علیه به دادگاه کیفری ارسال نمود؟
نظر هیئت عالی
مفروض عبارت در این صورت اجرای رای متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادرکننده حکم اعزام می شود مذکور در تبصره ۲ ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ و اصلاحات والحاقات بعدی مواردی است که اجرای رای کیفری آغاز شده است و مسبوق به حضور و یا جلب محکوم علیه است لذا در فرض سوال که وکیل محکوم علیه غایب لایحه واخواهی تقدیم کرده است واخواهی مزبور قابل رسیدگی است و موجبی برای منوط کردن شروع رسیدگی دادگاه به جلب و اعزام محکوم علیه وجود ندارد.
نظر اکثریت
حضور محکوم علیه برای پذیرش واخواهی ضرورت دارد. مهمترین استدلال های این گروه از قضات بدین شرح بوده است:
نظر اقلیت
با استناد به نظر مشورتی قوه قضاییه قایل بر آن بوده اند باید بین زمانی که شروع به اجرای حکم نشده و در فرضی که اجرای احکام کیفری شروع به اجرای حکم کرده است تفاوت قایل شویم. نظریه مشورتی شماره ۳۲۲۹/۹۴/۷ مورخ ۲۰/۱۱/۱۳۹۴ بیان می دارد: مفروض عبارت در این صورت اجرای رای متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادرکننده حکم اعزام می شود مذکور در تبصره ۲ ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری مواردی است که اجرای رای کیفری آغاز شده است و مسبوق به حضور و یا جلب محکوم علیه است لذا در فرض سوال که محکوم علیه پیش از جلب و بدون حضور در اجرای احکام طی لایحه ای نسبت به رای اعتراض کرده است با احراز صحت انتساب اعتراض به عمل آمده به محکوم علیه یا وکیل وی که لایحه واخواهی تقدیم کرده است واخواهی مزبور قابل رسیدگی است و موجبی برای منوط کردن شروع رسیدگی دادگاه به جلب و اعزام واخواه وجود ندارد.