تأثیر وضعیت جسمانی طفل بر حضانت

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست آقای م.الف. به‌طرفیت خانم پ.ن. به خواسته استرداد فرزند مشترک که معلولیت شدید ذهنی دارد بر اساس تائید بهزیستی به شرح دادخواست تقدیمی بدین توضیح که خواهان اذعان داشته احدی از فرزندان مشترک بنام م.الف. متولد ۱۳۷۳/۶/۲۰ دچار معلولیت ذهنی می‌باشد و خواستار استرداد آن از مادرش است و دادگاه جلسه رسیدگی تشکیل و خواهان در جلسه رسیدگی اذعان داشته فرزند مشترک مذکور دچار معلولیت ذهنی است و نامه شماره ۳۵/۳۵۰ مورخ ۱۳۹۳/۳/۶ سازمان بهزیستی هم تائید کرده و خواستار استرداد و نگهداری فرزند است و خوانده در دفاع اذعان داشته که با توجه به اینکه فرزند مشترک دختر می‌باشد، امکان نگهداری از سوی زوج وجود ندارد از طرفی زوج در جلسه دادرسی اذعان داشته فرزند را تحویل بهزیستی می‌دهد و یا ازآنجا کمک می‌گیرد. النهایه با توجه به اوراق و محتویات پرونده اولاً، زوج در جلسه دادرسی صراحتاً اذعان داشته امکان نگهداری از سوی ایشان وجود ندارد و از بهزیستی کمک می‌گیرد. ثانیاً، با توجه به اینکه فرزند مشترک دختر می‌باشد و دچار معلولیت ذهنی می‌باشد و امکان نگهداری از سوی زوجه که مادر فرزند مشترک است وجود دارد. ثالثاً، در جلسه مورخ ۱۳۹۳/۵/۲۱ که فرزند مشترک حضورداشته، زوج صراحتاً اذعان داشته چنانچه زوجه نفقه و اجرت‌المثل ایام زندگی مشترک را گذشت کند از این دادخواست گذشت می‌نماید که حکایت از این موضوع دارد که هدف زوج نگهداری فرزند مشترک نیست بلکه کشمکش‌های دعوی خانوادگی است که از فرزند مشترک که دارای معلولیت ذهنی است به‌عنوان وسیله فشار استفاده می‌شود و مصلحت فرزند مشترک اقتضا می‌کند با توجه به معلولیت ذهنی و دختر بودن نزد مادر باشد. بنابراین دعوی خواهان را با توجه به دلایل معنونه غیر وارد تشخیص، مستنداً به ماده ۱۹۷ قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بطلان دعوی را صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.
رئیس شعبه ۲۸۳ دادگاه عمومی حقوق (خانواده) تهران - حلال خور

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقای م.الف. از دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۴۳۱۰۰۸۰۷ مورخ ۹۳/۵/۲۵ شعبه محترم ۲۸۳ دادگاه خانواده تهران‌که به‌موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه تجدیدنظرخواه به‌طرفیت خانم پ.ن. بخواسته استرداد فرزند مشترک که معلولیت شدید ذهنی دارد بنام م.الف. متولد ۱۳۷۳/۶/۲۰ در پرونده کلاسه ۹۳۰۹۹۸۰۲۴۳۱۰۰۵۶۲ حکم به رد دعوی تصدیر گردیده است، وارد نمی‌باشد. رأی صادره مطابق با موازین شرعی و قانونی اصدار یافته ایرادی از حیث شکلی و ماهوی بر آن وارد نیست. استدلال و استناد محکمه محترم بدوی صحیح بوده چراکه نگهداری یک فرزند معلول دختر برای پدر، امری بسیار شاق و غیرقابل‌تصور است. مخصوصاً برای نظافت و استحمام دختر ۲۰ ساله قطعاً وجود مادر ازهرجهت اولی و عقلانی است و با توجه به اینکه از ناحیه تجدیدنظرخواه نیز ایراد و اعتراض مؤثر و مدللی که موجبات نقض یا گسیختن دادنامه معترض‌عنه را در نظر دادگاه فراهم سازد به عمل نیامده است. بنا به‌مراتب مذکور دادگاه به استناد قسمت اخیر ماده ۳۵۸ از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹/۱/۲۱ ضمن رد اعتراض معترض دادنامه معترض‌عنه را تأیید و استوار می‌نماید. رأی صادره مطابق ماده ۳۶۵ از همان قانون قطعی است.
رئیس و مستشاران شعبه ۲ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
سیفی - ارژنگی - موسوی