تخریب گاو صندوق بهعنوان مقدمه سرقت

رأی دادگاه بدوی

در خصوص اتهام خانم الف. و آقای م. مبنی بر مشارکت در سرقت و تخریب گاو صندوق کیفرخواست مورخه ۱۹/۶/۱۳۹۱ نظر به شکایت شاکی اظهارات متهمین و البته مواجه حضوری مشارٌالیهما در جلسه دادگاه که متهم ردیف دوم با توجه به سابقه دوستی، تردد متهم ردیف اول به منزل وی و توضیحات مأخوذه هر دو طرف سرقت را منتسب به مشارٌالیها دانسته و عنایت به تحقیقات انجام شده از سوی مرجع تعقیب و تحقیق و ضابطین که حکایت از وقوع سرقت توسط عوامل داخلی و مشارٌالیهما دانسته دادگاه مستنداً به مواد ۴۲، ۶۶۷، ۶۷۷ و ۶۵۶ از قانون مجازات اسلامی حکم بر محکومیت متهم ردیف اول به تحمل ۱۵۰۰ روز حبس و ۱۰ ضربه شلاق و دیگر متهم ۳۰۰۰ روز و ۴۰ ضربه شلاق و رد تضامنی اموال مسروقه و هرکدام ۱۸۰ روز بابت تخریب صادر و اعلام می دارد رأی صادره حضوری ظرف بیست روز قابل پژوهش در محاکم تجدیدنظر استان می باشد.
دادرس علی البدل شعبه ۱۰۴۴ دادگاه عمومی جزایی تهران ـ خلجی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی ۱ـ خانم الف. با وکالت آقای م. ۲ـ آقای م. نسبت به دادنامه شماره ۷۷۴ مورخ ۲۲/۸/۹۱ صادره از شعبه ۱۰۴۴ دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن به اتهام مشارکت در سرقت تجدیدنظرخواه ردیف اول به ۱۵۰۰ روز حبس و ۱۰ ضربه شلاق و تجدیدنظرخواه ردیف دوم به ۳۰۰۰ روز حبس و ۴۰ ضربه شلاق و رد تضامنی اموال مسروقه و هر یک از متهمان به اتهام تخریب گاو صندوق به ۱۸۰ روز حبس محکوم گردیده اند. اولاً با توجه به اینکه تجدیدنظرخواه ردیف دوم طی لایحه شماره ۹۰۱۴۱۱ مورخ ۲۶/۱۰/۹۱ تجدیدنظرخواهی خود را مسترد نموده است لذا به استناد ماده ۲۴۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار رد درخواست تجدیدنظرخواهی مشارٌالیه صادر می گردد. ثانیاً با بررسی اوراق و محتویات پرونده و مشاوره و با در نظر گرفتن مفاد لایحه اعتراضیه وکیل تجدیدنظرخواه ردیف اول، با عنایت به اینکه شاکی هیچ دلیلی مبنی بر وجود داشتن و تعلق و مالکیت مشارٌالیه بر اموال مسروقه مورد ادعا ارائه ننموده است و به همسایگان و متهم ردیف اول مظنون بود و با لحاظ دوبار اظهار عقیده بازپرس محترم هیچ دلیل و اماره ای مبنی بر انتساب بزه سرقت به تجدیدنظرخواه ردیف اول وجود ندارد و صرف تردد مشارٌالیه به منزلی که همیشه برادر شاکی (تجدیدنظرخواه ردیف دوم) حضور داشته و فقط با کلید ایشان متهمه درب را باز می نمود نمی تواند حتی قرینه وقوع سرقت توسط مشارٌالیه باشد و بالعکس اشتغال متهمه در طول روز و عدم کشف اثر انگشت مشارٌالیه در محل درب ورود به مکان مورد ادعای سرقت و انکار متهمه در تمامی مراحل دادرسی حکایت از عدم انتساب سرقت به مشارٌالیه دارد و صرف نظر از اینکه معلوم نیست که مرجع بدوی مدت مجازات حبس را چگونه و با چه روشی محاسبه نمود که از حداکثر مجازات قانونی نیز بیشتر است و صرف نظر از اینکه در فرض وقوع سرقت از گاو صندوق، تخریب آن از مقدمات بزه سرقت می باشد و تعیین علی حده بزه تخریب گاو صندوق وجاهت قانونی ندارد. لهذا به استناد بند الف ماده ۱۷۷ و بند ۱ قسمت ب ماده ۲۵۷ قانون مذکور به لحاظ عدم تکافوی دلیل و عدم توجه اتهام، در مورد تجدیدنظرخواه ردیف اول دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض و حکم به برائت مشارٌالیه صادر می گردد. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه ۵۷ دادگاه تجدید نظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
صلاحی ـ نبوی لاریمی