تصویبنامه راجع به عدم شمول مالیاتی تا میزان هیجده ونیم درصدی نسبت به مقرری یا حقوق اصلی یا مزایای کارکنان و کارگران مصوب ۱۳۴۶/۰۲/۳۰

هیات وزیران در جلسه مورخ ۳۰ / ۲ / ۴۶ بنا به پیشنهاد شماره ۲۲۰۱ - ۵ /۲ /۴۶ وزارت دارایی و به استناد تبصره ۲ ماده ۴ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۸ اسفندماه ۱۳۴۵ تصویب نمودند که وجوهی که علاوه بر حقوق بابت حق بیمه یا حقوق بازنشستگی یا پس انداز و امثال آن از طرف بانک مرکزی ایران به عنوان کارفرما منظور میگردد تا میزان هیجده و نیم درصد مقرری یا حقوق اصلی و مزایای مستمر جزو درآمد مشمول مالیات کارکنان و کارگران آنها محسوب نشود.مفاد این تصویبنامه از تاریخ اجرای قانون فوق الذکر نافذ میباشد.