تغییر در نام و هویت موقوفه پس از ساخت آن توسط واقف

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۸/۰۲/۰۵
برگزار شده توسط: استان خوزستان/

موضوع

تغییر در نام و هویت موقوفه پس از ساخت آن توسط واقف

پرسش

شخصی در سال ۱۳۴۶ وکالتی جهت خریداری زمینی به منظور احداث مسجد حسینیه و سایر امور عام المنفعه به دیگری داده است و در سال ۱۳۶۷ به موجب وقف نامه ثبتی ملک مذکور را برای امور خیریه وقف کرده و متولی و ناظر وقف را موظف کرده تا کنار حسینیه و سایر طرح¬های عام¬المنفعه¬ای که در ملک اجرا می¬نماید مراکز تجاری نیز احداث کنند. بعد از اتمام ساختمان در سال ۱۳۸۴ بر سردر محل نام مسجد امام رضا (ع) کاشی¬کاری شده و به علاوه واقف در سال ۱۳۸۵ هیات امنای مسجد یاد شده را تعیین و به اداره اوقاف و امور خیریه معرفی کرده است. اما در سال ۱۳۸۷ واقف ضمن رد مسجد بودن موقوفه دستور داده به جای نام مسجد نام حسینیه درج گردد و بدین نحو عمل شده است. طی اقرارنامه ثبتی در سال ۱۳۸۷ واقف اعلام داشته است که احداث مسجد در پلاک ثبتی فوق¬الذکر به هیچ وجه مقصود و منظور وی نبوده است و مرادش از وقف¬نامه سال ۱۳۶۷ فقط حسینیه بوده است. اداره اوقاف و امور خیریه مدعی است که مکان یاد شده به عنوان مسجد وقف است. حال آیا قول واقف درباره نیت و قصدش در امر وقف مقدم و ارجح است یا ظواهر امر و فعل واقف (از جمله معرفی هیات امنای مسجد)؟

نظر هیئت عالی

نشست قضایی (۵) مدنی: در فرض سوال تصریح شده است که واقف در سال ۱۳۸۵ هیات امنای مسجد را به اداره اوقاف معرفی کرده و اعلام شده است که پس از اتمام ساختمان در سال ۱۳۸۴ بر سر در مسجد نام امام رضا (ع) نصب شده است. بنابراین اولا: واقف شاهد و ناظر احداث مسجد در موقوفه بوده است. ثانیا: او شاهد و ناظر نصب نام مسجد امام رضا (ع) بر سر در مسجد بوده است. ثالثا: با تعیین هیات امنای مسجد اراده صحیح و عملی خود را به موقوفه بودن مسجد اعلام و ابراز داشته است. رابعا: مندرجات وکالت نامه سال ۱۳۴۶ دلالت بر نیت واقف بر احداث مسجد را نیز دارد. خامسا: بعد از این که محلی به عنوان مسجد وقف شد مجددا اختیار آن به واقف باز نمی گردد تا بخواهد نیت و قصد جدیدی از وقف اعلام نماید. نظر اتفاقی: ندارد