تفسیر قانونی در مواد ۲ و ۳ و ۴ قانون شهریه ها موضوعه ۱۷ اسد سنه ۱۳۰۱ و انضمام ماده الحاقیه به قانون مربوطه

ماده ۲ - کلیه شهریه ها مطابق دفتر مرتبه که از طرف دولت در تاریخ دوم قوس ۱۳۰۰ بمجلس شورای ملی فرستاده شده و مشتمل بر ششصد و سی و نه(۶۳۹) قلم (دفتر اول ششصد و سی و یک(۶۳۱) قلم ضمیمه هشت(۸) قلم) و بالغ بر چهل و دو هزار و دویست و پنجاه و پنج تومان و سه هزار و پانصد دینار(۴۲۲۵۵/۳۵)است اعم از اینکه مستمری بوده و به صورت شهریه در آمده یا آنکه از اصل مالیات برقرار شده است به استثنای اقلامی که مشمول ماده۲ قانون مورخه ۱۶ جوزا و متوفیات و اقلامی که در کمیسیون بودجه مطابق صورت ضمیمه این قانون قطع شده تا مبلغ پنجاه تومان بدون کسر پرداخت شود.
ماده ۳ - شهریه ای که از پنجاه تومان تجاوز نماید پنجاه تومان اول مشمول ماده ۲ و از مازاد آن تومانی چهار قران کسر میشود.
ماده ۴ - میزان تادیه شهریه پس از کسر تومانی چهار قران از پانصد تومان نباید تجاوز نماید.
ماده الحاقیه
ماده ۱۰- هیچکس نمیتواند بصیغه شهریه و صیغه مستمری تواماً حقوق دریافت نماید و اگر اشخاصی دارای حقوق بهردو صیغه باشند مخیر خواهند بود که یکی را اختیار نمایند.

این تفسیرقانونی وماده الحاقیه منضمه بآن درجلسه۱۸سنبله سنه۱۳۰۱شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملّیموتمن الملک