تقلیل از حداقل مجازات
- عنوان
- تقلیل از حداقل مجازات
- شماره دادنامه
- ۹۳۰۹۹۷۰۹۲۵۳۰۰۰۵۲
- تاریخ دادنامه
- ۱۳۹۳/۰۱/۲۶
- گروه رای
- کیفری
- پیام
- تخفیف مجازات لزوما به معنای کاستن از حداقل مجازات قانونی است.
رأی خلاصه جریان پرونده
شعبه یکصد و پنجم دادگاه عمومی جزایی بندرعباس آقای الف.خ. را به اتهامات توهین، تهدید به قتل و افترا به ترتیب به هفتاد ضربه شلاق، دو سال حبس، یک سال حبس و هفتاد ضربه شلاق موضوع شکایت آقای م.خ. به استناد مواد ۶۰۸ و ۶۶۹ و ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی به موجب دادنامه غیابی شماره ۹۱۰۹۹۷۷۶۱۱۸۰۰۶۶۰- ۱۶/۷/۹۱ محکوم نموده و واخواهی وی را نیز طبق دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۷۶۱۱۸۰۰۱۷۵ - ۱۹/۲/۹۲ مردود اعلام نموده است. با تجدیدنظرخواهی محکوم علیه، پرونده در شعبه دوم محاکم تجدیدنظر استان هرمزگان مورد رسیدگی قرار گرفته و برابر دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۷۶۱۵۷۰۰۷۳۸- ۲۸/۹/۹۲ با اصلاح و تقلیل دو فقره حبس به هر کدام شش ماه و شلاق هر مورد به پانزده ضربه (جمعاً سی ضربه) دادنامه تجدیدنظرخواسته را با رد آن تأیید و ابرام نموده است. متعاقب آن مشارالیه با تقدیم لایحه ای به انضمام تصاویر دادنامه های بدوی و تجدیدنظر و تکذیبیه ای از فردی به هویت م.ر. در مورد گواهی اش به دفتر دیوان عالی کشور و با این توجیه که اظهارات گواه در صفحه ۱۲ پرونده مورد تکذیب قرار گرفته و دادگاه به رغم این که بر اساس تقاضای طرفین فرصتی را جهت صلح و سازش تعیین و مقرر کرده بود که اگر صلح و سازش حاصل نشده مجدداً وقت رسیدگی را تجدید نماید به نحو فوق عمل نکرده و شاکی نیز بدواً آدرس را اشتباه اعلام نموده تا نتواند در جلسات دادگاه حاضر و دفاع نماید در اجرای بند چهار ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری خواستار اعاده دادرسی شده که پرونده امر پس از ثبت در دفاتر مربوطه به این شعبه ارجاع گردیده است.هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای لطیفی رستمی عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی جناب آقای بلاغی دادیار محترم دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر: «پذیرش درخواست اعاده دادرسی»; مشاوره نموده، چنین رأی می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
نظر به این که برابر قانون لازم الاجرای زمان وقوع جرم که مساعدتر به حال متقاضی اعاده دادرسی بوده با اعمال تخفیف در مجازات، ضرورتاً می بایست کیفر تعیین شده به کمتر از حداقل قانونی باشد که به نحو فوق عمل نشده زیرا حداقل مجازات حبس مواد ۶۶۹ و ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی به ترتیب دو ماه و نیز یک ماه می باشد و با تخفیف در مجازات مقررات رأی وحدت رویه شماره ۶۴۲ - ۹/۹/۷۸ هئیت عمومی دیوان عالی کشور لازم الرعایه بوده و درباره شلاق های موضوع مواد ۶۰۸ و ۶۹۷ هم به لحاظ فاقد حداقل بودن، تعیین نوع دیگر مجازات ماده اول (۶۰۸) و تبدیل شلاق به نوع دیگر ماده بعدی (۶۹۷) ضرورت داشته است از این رو تقاضای اعاده دادرسی آقای الف.خ. نسبت به دادنامه صدرالذکر به لحاظ متناسب نبودن دو فقره شش ماه حبس و نیز شلاق های مقرره با بند شش ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مطابقت داشته که ضمن پذیرش و تجویز اعاده دادرسی در اجرای اختیار حاصله از ماده ۲۷۴ همان قانون، پرونده جهت تجدید محاکمه به شعبه هم عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع داده می شود.رئیس شعبه سی و هشتم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
لطیفی رستمی ـ سجادی
میانگین امتیاز: ۵.۰ از ۰ رای