حق مکتسبه اجرای طرح ارتقای شغلی علیرغم حاکمیت قانون مدیریت خدمات کشوری

رأی شعبه دیوان عدالت اداری

به موجب محتویات و مندرجات پرونده، شاکی در شکایت خود علیه آموزش و پرورش خواستار الزام وزارت مذکور به اصدار حکم معلم عالی در اجرای [طرح] ارتقای شغل معلمان شاغل از مورخه ۱/۴/۱۳۸۳ گردیده و در این راستا اعلام نموده که به استناد مصوبه شماره ۲۵۵۲/ت/۲۹۹۳۳/هـ مورخه ۲۶/۱/۱۳۸۳ هیأت وزیران با کسب ۱۱۱۰ امتیاز به عنوان اولین و تنها معلم خبره شهرستان در زمان اجرای طرح مذکور و بر اساس مصوبه فوق پس از پنج سال یعنی در تاریخ ۱/۴/۱۳۸۸ (که شاغل بوده و سپس در مورخه ۱/۷/۱۳۸۸ بازنشسته شده) استحقاق دریافت رتبه معلم عالی را داشته و آموزش و پرورش در مقام پاسخ به شکایت مطروحه اعلام نموده که از تاریخ ۱/۱/۱۳۸۸ و اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری، بخشنامه‌های صادره درباره طرح تبیین مسیر ارتقای شغلی معلمان قابلیت اجرایی نداشته و مجوزی جهت ارتقای شغل نامبرده در مورخه ۱/۴/۱۳۸۸ وجود ندارد و با توجه به اینکه بخشنامه ۷۲/۷۱۰ مورخه ۲۸/۱۰/۱۳۸۹ و ارتقای شغلی معلمان از مورخه ۱/۱۰/۱۳۸۹ اعلام گردیده، حالیه با توجه به مراتب فوق و نظر به اینکه به موجب طرح تبیین مسیر ارتقای شغلی کارشناسان، مشاوران و مدیران، مرجع تشخیص تحقق شرایط لازم جهت برخورداری از فوق‌العاده ویژه مزبور هیأت‌های ممیزه طرح یاد شده در دستگاه‌های اداری می‌‌باشند، بنابراین دفاع مشتکی عنه غیر موجه تلقی و حکم به ورود شکایت شاکی در حد طرح در هیأت ممیزه و اعمال ارتقای شغلی از تاریخ استحقاق شاکی در صورت کسب امتیاز لازم و تصویب هیأت ممیزه صادر و اعلام می‌‌گردد. رأی صادره وفق ماده ۷ قانون دیوان قطعی است.
رئیس شعبه ۹ دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
مهری ـ پیرزاده