حکم روزه خواری
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۷-۴۲۰۳
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۶/۰۳/۱۰
برگزار شده توسط: استان ایلام/ شهر ایلام
موضوع
حکم روزه خواری
پرسش
۱- تحلیل تبصره دو ماده ۳۸۰ از قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اینکه منظور از مطالب حرام چیست؟
نظر هیئت عالی
در مورد قسمت اول سوال نظریه اتفاقی مورد تایید است. در مورد روزه خواری ماهیتا منصرف از قسمت دوم ماده ۶۳۸ ( یعنی رفتارهایی که نفس عمل دارای کیفر نمی باشد ولی عفت عمومی را جریحه دار می کند) است. بلکه تظاهر به عمل حرام در اماکن عمومی و معابر روزه خواری را شامل می شود ولیکن قید " علاوه بر کیفر عمل" دلالت بر رفتار حرامی می نماید که قانون آن را جرم شناخته است و روزه خواری فاقد وصف مجرمانه در قوانین موضوعه است؛ بنابراین قابلیت انطباق با صدر ماده ۶۳۸ را ندارد. نظر اتفاقی: سوال اول : تبصره معنون اشکال دارد چرا که جالب است که برای رفع ایراد اطلاع شاکی از مطالبی که آگاهی وی از آنها حرام است او می تواند از مفاد کامل آن اطلاع یافته و از آن استنساخ نماید که خود متضمن مطالعه و آگاهی از همان مطالب حرام است و اساسا مطالب حرام معنا و مفهومش نامشخص است که هر آنچه بوده شاکی و بزه دیده عملا با آن مواجه شده و اساس تشکیل پرونده بر آن موضوعات بوده و چیز نهان و خاص دیگری نیست که بگوییم دادنامه یا پرونده حاوی مطالبی است که اطلاع شاکی از آن حرام است لذا به نظر اصلاحیه جدید قانون آ.د.ک این مواد از جمله موارد در دست اصلاح و بررسی است البته ظاهرا هدف سلب امکان استناد به حکم دادگاه توسط ذینفع است چرا که در گذشته برخی اشخاص به استناد آرا محکومیت خود در محاکم ایران در جرایم مورد اشاره موفق به اخذ پناهندگی از کشورهای خارجی به دلیل تمایلات جنسی یا گرایش های سیاسی خاص می شوند.