حیطه مسئولیت شرکت نفت بابت قیمت اراضی مورد اشغال خارج از شهر

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری

در خصوص شکایت مذکور {به خواسته الزام به جبران خسارت و پرداخت بهای روز اراضی متصرفی} نظر به اینکه وفق تبصره های ۵ و ۸ ماده ۱۳ قانون اساسنامه شرکت ملی نفت ایران در مورد اراضی واقع در خارج از محدوده شهرها که برای عبور لوله های نفت و گاز مورد احتیاج باشد و قیمت بابت عرصه پرداخت نمی گردد و فقط قیمت اعیانی از بین رفته قابل پرداخت می باشد و توجهاً به اینکه شاکی دلیلی بر ورود خسارت به اعیانی ابراز و ارائه نکرده است، فلذا با این وصف شکایت شاکی را غیر وارد تشخیص و مستنداً به مواد ۵۸ و ۶۵ قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به رد شکایت صادر و اعلام می دارد. رأی صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر در شعب محترم تجدید نظر دیوان می باشد.
رئیس شعبه ۱۰ دیوان عدالت اداری - دیزجی

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

با صرف نظر از مشاعی بودن اراضی مورد ادعائی و اینکه احداث لوله در سالهای ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ و قبل از انقلاب ( قریب ۴۰ سال پیش بوده) نظر به اینکه دلائل موجه و موثری که موجب نقض و بی اعتباری رأی شعبه بدوی را اثبات نماید در دادخواست تجدید نظر خواهی ارائه نشده است و از سوی دیگر دادنامه مورد شکایت با توجه به دلائل طرفین و بر اساس مقررات و موازین قانونی صادر شده است و تخلفی که موجب تضییع حقوق تجدید نظر خواه را فراهم نماید مشهود نیست. بنابراین تجدید نظر خواهی غیر موجه تشخیص و به استناد ماده ۷۱ قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان رأی شعبه بدوی تأئید و ابرام می گردد. رأی صادره قطعی است.
رئیس و مستشار شعبه ۷ تجدید نظر دیوان عدالت اداری
جباری ـ محمدی