دعوای مطالبه وجه التزام عقد اجاره

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست آقای (ع. ر. د.) فرزند (ی) به طرفیت آقای (الف. ن.) فرزند (الف.) به خواسته مطالبه مبلغ ۰۰۰/۴۰۰/۵۷ ریال بابت خسارت ناشی از عدم انجام تعهد قراردادی با احتساب خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه و هزینۀ تأمین دلیل أخذ شده و هزینۀ اظهارنامه ارسالی. به این شرح که خواهان بیان داشته به موجب قرارداد عادی اجاره مورخ ۴/۱۲/۸۹ مسکن بلوار مقرر بوده خوانده عین مستأجره را در تاریخ ۳۱/۱/۹۰ تحویل دهد و به موجب بند۳ توضیحات زیر ماده ۱۲ قرارداد متعهد بوده در صورت تأخیر مبلغ (۰۰۰/۷۰۰) ریال برای هر روز تأخیر بپردازد و نظر به اینکه عین مستأجره را در تاریخ ۱۹/۴/۹۰ تحویل داده یعنی با ۸۲ روز تأخیر تقاضای محکومیت خوانده به شرح ستون خواسته را نموده با عنایت به محتوای پرونده از جمله مفاد قرارداد عادی اجاره مورخ ۴/۱۲/۸۹ و تصریح خوانده در جلسه دادگاه به اینکه ذیل قرارداد مزبور را امضاء کرده است و دفاعیات بلاوجه وی مبنی بر اینکه در نظر وی تعیین مبلغ (۰۰۰/۷۰) ریال برای خسارت هر روز تأخیر بوده نه مبلغ (۰۰۰/۷۰۰) ریال برای هر روز، زیرا خوانده دلیلی برای اثبات ادعای خویش ارائه نکرده و اصل بر این است که طرفین قرارداد با اطلاع از مفاد آن مبادرت به امضاء آن می‌نمایند؛ بنابراین دادگاه دعوی خواهان را در حدّ مطالبه اصل وجه و خسارات دادرسی ثابت تشخیص داده و مستنداً به مواد ۱۰، ۲۱۹ و ۲۳۰ قانون مدنی و مواد ۱۹۸و۵۱۵ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ (۰۰۰/۴۰۰/۵۷) ریال بابت اصل ‌خواسته و مبلغ (۰۰۰/۱۴۸/۱) ریال بابت هزینۀ دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می‌دارد. و در خصوص خواسته دیگر خواهان مبنی بر مطالبۀ خسارت تأخیر تأدیه به جهت عدم جمع شرایط مقرّر در ماده ۵۲۲ قانون اخیر‌الذکر و همچنین مطالبۀ هزینۀ تأمین دلیل و اظهارنامه به جهت اینکه به طور مستقیم مربوط به دادرسی نبوده و برای اثبات دعوا یا دفاع نیز لازم نبوده، مستندا ًبه مواد ۵۲۲ و ۵۱۹ قانون اخیرالذکر، حکم به بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره حضوری و ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در دادگاه محترم تجدید نظر استان تهران است.
رئیس شعبه ۱۱۹ دادگاه عمومی حقوقی تهران - نجفی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظر خواهی آقای (الف. ن.) به طرفیت تجدیدنظر خوانده آقای (ع. ر. د) از دادنامه ۱۱۵۶ ـ ۱۹/۱۰/۹۰ شعبه ۱۱۹ دادگاه عمومی (حقوقی) تهران که مشعر بر محکومیت موجر (تجدیدنظر خواه) به پرداخت مبلغ (۰۰۰/۴۰۰/۵۷) ریال بابت خسارت هر روز تأخیر به مبلغ (۰۰۰/۷۰۰) ریال به مدت ۸۲ روز می‌باشد، وارد و موجّه است؛ زیرا مستأجر که مالک منفعت می‌باشد بایستی اجرای شرط عقد را در کنار ایفاء به تعهد اصلی عقد که غرض اصلی متعاملین (موجر و مستأجر) به تسلیم عین مستأجره را مطرح می‌نمود و صرف اجرای شرط قابلیت انفکاک از اصل عقد اجاره را ندارد؛ زیرا به اعتبار آنکه کلیات عقد اجاره همراه با شروط ضمن‌العقد مقتضای تحقق کامل را دارد و در یک معنا مستأجر مکلّف است نسبت به تعهدات خود در محدودۀ تعریف شده عقد اجاره عمل نموده و نیز موجر، در مانحن‌فیه تا زمانی که مستأجر، موجر را ملزم به ایفای تمامی تعهداتش از جمله تسلیم منافع عین مستأجره (و در قالب تحویل مورد اجاره) همراه با وجه التزام عدم انجام تعهد اصلی از قرار مبلغ مذکور به ازای هر روز ننموده است، دعوی مطالبه وجه مذکور به تنهایی قابلیت استماع نداشته فلذا مستنداً به ماده ۳۵۸ و ماده ۲ قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض دادنامـه معترضٌ‌عنه نـسبت به دعوی خواهان قرار رد دعـوی را صادر و اعلام می‌نماید. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه ۵۹ دادگاه تجدیدنظر استان تهران- مستشار دادگاه
نجفی- عاشورخانی