رابطه اعتیاد والدین و حق حضانت

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۰/۰۴/۰۲
برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر مشهد

موضوع

رابطه اعتیاد والدین و حق حضانت

پرسش

با توجه به ماده ۱۱۷۳ اصلاحی ۷۶ قانون مدنی که مقرر می دارد: هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست صحت جسمانی و یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد محکمه می تواند به تقاضای اقربای طفل یا به تقاضای قیم او یا تقاضای مدعی العموم هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند اتخاذ کند. موارد ذیل از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین است:

نظر اکثریت

قضات دادگستری مشهد تایید است نظر اکثریت: اعتیاد مفهومی کلی است که مراتب آن شدت و ضعف دارد و انواع مواد مخدری که فرد به آن مبتلا است و نیز مقدار و کیفیت استعمال آن در این شدت و ضعف موثر است اما آنچه در همه مراتب اعتیاد مشهود و معلوم است بروز آثاری است که اگر به امر معاش خانواده لطمه نزند لااقل از نظر روحی و روانی آثار وضعی خود را بر اعضای خانواده و به ویژه فرزندان بر جای می گذارد گذشته از این که در اکثر موارد عوارض اعتیاد به گونه یی است که موجب از کارافتادگی فرد و ایجاد اختلال در معاش شده و مفاسد بسیاری را در خانواده پدید می آورد و از موجبات سلب صلاحیت است زیرا:

نظر اقلیت

با توجه به ذکر وصف زیان آور در بند (۱) ماده مذکور صرف اعتیاد عامل سلب صلاحیت نیست زیرا اعتیاد ذاتا عامل سلب صلاحیت نبوده بلکه بالعرض و به اعتبار عوارض موجب سلب حضانت از زوج است پس نیاز دارد که وصف زیان آور در آن احراز و مسجل شود لذا اگر فردی مثلا در عین اعتیاد به تریاک مشکلی در تامین معاش طفل نداشته باشد و اعتیادش را نیز از خانواده پنهان کند نباید از او سلب صلاحیت کرد. زیرا اعتیاد زیان آور غالبا ناظر به مسیله تامین معاش تهیه امکانات تحصیلی و امور راجع به گذران زندگی فرزندان است و مواردی را شامل می شود که اعتیاد به معاش خانواده و فرزندان لطمه وارد می آورد و یا به حدی باشد که آن ها را عملا در معرض اعتیاد قرار دهد. اما اگر فرد معتاد بتواند سلامت ظاهری خود را حفظ نموده و اعتیادش را از اعضای خانواده پنهان کند و نیز معاش آن ها را تامین کند به طوری که صحت جسمانی و روحی طفل به خطر نیفتاده اعتیاد موجب سلب حضانت از فرد معتاد نیست.