رای شماره ۱۰۵۴ مورخ ۱۳۸۷/۰۹/۲۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده:۶۰۶/۸۳
شاکی:آقای نعمت الله قدیری
موضوع:ابطال مصوبه مورخ ۱۹/۲/۶۹ وزارت کشور
تاریخ رای:سه شنبه ۲۷ آذر ۱۳۸۶
شماره دادنامه:۱۰۵۴
مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، اینجانب مربی آموزشگاه رانندگی میباشم که معاونت راهور نیروی انتظامی فارس معذوریت اینجانب را طبق آییننامه مصوب وزارت کشور به تاریخ ۱۳۶۹/۰۲/۱۹، به دلیل اینکه از اقلیتای مذهبی (بهائی) هستم خواستار شده است، در حالی که در اصل ۴۳ شرایط و امکانات کار برای همه منظور گردیده است، لذا ابطال آییننامه مذکور را خواستارم. مدیرکل دفتر امور حقوقی وزارت کشور در پاسخ به شکایت فوق طی لایحه شماره ۶۱/۱۲۱۵۴۹ مورخ ۱۳۸۳/۱۲/۱۱ اعلام داشتهاند، اصل ۱۳ قانون اساسی بهائیت را به عنوان یکی از مذاهب رسمی کشور به رسمیت نشناخته است و مطابق قانون، تعیین شرایط اشتغال به حرفه آموزشگاه رانندگی بر عهده وزارت کشور است و این وزارتخانه نیز همانند تمامی قوانین و آییننامههای گزینش و به کارگیری افراد، یکی از شرایط مربی آموزشگاه راهنمایی و رانندگی را در بند ۳ ماده ۶ خود مسلمان یا پیرو یکی از ادیان رسمی کشور بودن، قرار داده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
به موجب قسمت دوم اصل۱۷۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک و بند یک ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ تصویبنامهها و آییننامهها و سایر مقررات دولتی از جهت اعلام مخالفت آنها با احکام اسلامی و یا مغایرت با قانون خاص و مشخص و یا خروج از حدود اختیارات مقام تصویب کننده قابل اعتراض و رسیدگی در هیات عمومی دیوان است. نظر به اعتراض شاکی نسبت به مصوبه مورخ ۱۳۶۹/۰۲/۱۹ وزارت کشور متضمن تحقق و اجتماع کلیه شرایط مقرر در قانون نیست. بنابراین اعتراض به کیفیت مطروحه قابل رسیدگی و امعان نظر در هیات عمومی دیوان نمیباشد.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری