رای شماره ۱۱۳۸ مورخ ۱۳۸۶/۱۰/۰۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ: ۲/۱۰/۱۳۸۶
شماره دادنامه: ۱۱۳۸
کلاسه پرونده: ۸۵/۸۳۷مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداریشاکی: کانون بازنشستگان سازمان جنگلها و مراتع کشورموضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره ۲۸۳۲۲/۳۳ مورخ ۲۷/۲/۱۳۸۳ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور
مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، به استناد رای وحدت رویه شماره ۴۳۰ مورخ ۸/۹/۱۳۸۳ هیات عمومی دیوان کلیه بازنشستگان که براساس تبصره اصلاحی و الحاقی به ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۵۳ بازنشسته گردیدهاند بعد از چند سال به حق خود نائل و احکام سالهای ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ آنها اصلاح و مدت خدمت آنها ۳۰ سال تمام ثبت و محاسبه گردیده ولی متاسفانه در موقع پرداخت پاداش پایان خدمت «موضوع بند (ر) تبصره ۵ قانون بودجه سال ۱۳۸۲ کشور»، سازمان بازنشستگی بخشنامه اصلاحی بند ۴ آییننامه اجرایی ماده یک بند (ر) تبصره ۵ قانون بودجه سال ۱۳۸۲ کل کشور صادره از سازمان مدیریت و برنامهریزی را ملاک قرار داده و به جای محاسبه سنی سال سنوات ارفاقی را در محاسبه مبلغ پاداش که در سال ۱۳۸۴ پرداخت کرده به حساب منظور ننموده است و این در حالی است که اولاً دستورالعمل بخشنامه را ملغی نمیکند و نیز رای وحدت رویه مقدم بر بخشنامه و دستورالعمل و... میباشد لذا تقاضای ابطال دستورالعمل شماره ۲۸۳۲۲-۳۳ مورخ ۲۷/۲/۱۳۸۳ سازمان مدیریت را دارم. مدیرکل سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در پاسخ به شکایت فوق طی نامه شماره ۲۰۱۱۰۶/۱۶۰۴ مورخ ۱۴/۱/۱۳۸۶ اعلام داشته است، با توجه به بند ۴ دستورالعمل ماده یک آییننامه اجرایی بند (ر) تبصره ۵ قانون بودجه سال ۱۳۸۲ کل کشور موضوع بخشنامه شماره ۴۰۸۶/۳۲ مورخ ۲۵/۱/۱۳۸۳ این سازمان، سنوات ارفاقی مستخدمین، در پرداخت پاداش پایان خدمت آنان مورد محاسبه قرار نمیگیرد و دادنامه صادره از هیات عمومی در خصوص لغو بند (ل) تبصره ۴ قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور ارتباطی به لحاظ سنوات ارفاقی برای پرداخت پاداش پایان خدمت به مستخدمین بازنشسته قبل از سال ۱۳۷۸ ندارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوانتشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
به صراحت قسمت آخر تبصره اصلاحی ماده ۷۴ لایحه قانونی استخدام کشوری مصوب ۱۳۵۳ سنواتی که به مدت خدمت مستخدمین مشمول تبصره مزبور اضافه میشود، فقط در تعیین حقوق بازنشستگی آنان قابل احتساب است. بنابراین تعمیم حکم مقرر در بند (ر) تبصره ۵ قانون بودجه سال ۱۳۸۳ کل کشور، موضوع پرداخت پاداش پایان خدمت که مختص سنوات اشتغال به خدمت است به سنوات خدمت ارفاقی جواز قانونی ندارد. بدین جهت مفاد بخشنامه شماره ۲۸۳۲۲/۳۳ مورخ ۷/۲/۱۳۸۳ سازمان مدیریت و برنامهریزی مشتمل بر اصلاح بند ۴ دستورالعمل ماده یک آییننامه اجرایی بند (ر) تبصره ۵ قانون اخیرالذکر مبنی بر عدم تعلق پاداش پایان خدمت به مشمولین تبصره اصلاحی ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری و ماده واحده مصوب ۱۴/۴/۱۳۵۹ که مبین هدف وحکم مقنن است، مغایرتی با قانون ندارد.
معاون قضایی دیوان عدالت اداریمقدسیفرد