رای شماره ۱۸۶و۱۸۷ مورخ ۱۳۸۸/۰۲/۲۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری

تاریخ: ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۸

شماره دادنامه: ۱۸۶- ۱۸۷

کلاسه پرونده: ۸۷/۷۳، ۹۲۰

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقایان خدارحم طاهری و حمید مرادی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند یک مصوبه مورخ ۲۰/۹/۱۳۸۵ کمیسیون ماده ۵ (طرح تفصیلی) قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری (شهرکرد)

مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، کمیسیون ماده ۵ طرح تفصیلی شهرستان شهرکرد به موجب بند یک مصوبه موضوع صورتجلسه مورخ ۲۰/۹/۱۳۸۵ با بررسی طرح تفصیل اراضی مقابل دانشگاه شهرکرد، پیرو بند یک صورتجلسه کمیسیون ماده ۵ مورخ ۶/۴/۱۳۸۵ به مساحت ۲۲ هکتار چنین اتخاذ تصمیم نموده است «با کلیات طرح تفصیلی ارائه شده توسط مشاور شهرداری و با رعایت ۷۰درصد کل زمین جهت فضای عمومی با اولویت خدمات فرهنگی، پذیرایی و گردشگری و تفریحی و مابقی آن که ۳۰درصد کل زمین می‌باشد به مسکونی و خدمات مورد نیاز آن محل و با تراکم حداکثر ۸ طبقه به تصویب رسید و مقرر شد مدیریت اجرای آن توسط شهرداری و جزئیات اجرایی آن توسط کمیته‌ای به ریاست معاونت عمرانی و مدیرکل دفتر فنی و شهردار و رئیس شورای شهر و رئیس مسکن و شهرسازی و مشاور طرح فوق تصمیم گیری لازم اتخاذ شود و همچنین مقرر شد سطح آموزشی پیش‌بینی شده در غرب طرح نیز در محل دیگری پیش‌بینی و سطح آن با کاربری سبز به سبز عمومی طرح الحاق گردد» اقدام کمیسیون از مصادیق قانونگذاری بوده و از حدود اختیارات اعضای کمیسیون خروج موضوعی دارد، زیرا اجرای این مصوبه موجب سلب مالکیت افراد تا میزان ۷۰درصد زمین آنها و استفاده بلا جهت شهرداری است. از سوی دیگر زمینهای متنازع فیه که کمیسیون میزان آن را بدون رعایت معابر عمومی و... ۲۲ هکتار برآورد کرده است بیش از ده سال است که با رعایت شوارع اعم از خیابان و کوچه به قطعات کوچک ۱۰۰ الی ۲۰۰ متری تفکیک و بارها مورد خرید و فروش قرار گرفته‌اند و شهرداری با تمسک به طرح تفصیلی از صدور پروانه ساختمانی بر روی پلاکهای مفروز متعلق به افراد خودداری نموده است، علیهذا با توجه به مراتب مذکور و عدم صلاحیت کمیسیون در امر تملک ۷۰درصد زمینهای متعلق به مردم و نظر به اینکه این امر در حکم قانونگذاری بوده و از حدود صلاحیت مرجع مذکور خارج است و در صورت اجرای آن از قطعات یکصد متری تنها ۳۰ مترمربع برای مالکین باقی می‌ماند که قابل ساخت و ساز مسکن نیست، تقاضای رسیدگی و صدور حکم بر ابطال تصمیم موضوع بند یک مصوبه مورخ ۲۰/۹/۱۳۸۵ کمیسیون طرح تفصیلی شهرکرد را می‌نمایم. شهردار شهرکرد در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۴/۱۱۰/۲۳۵۷۹/۸۷ مورخ ۱۱/۱۲/۱۳۸۷ اعلام داشته‌اند، نظر به اینکه سابقاً ملک مورد نظر شاکی و املاک مجاور آن به عنوان فضای سبز پیش‌بینی شده بود که با طرح موضوع در کمیسیون ماده ۵ طرح تفصیلی شهرکرد نسبت به تغییر کاربری املاک با رعایت ۷۰درصد کل زمین جهت فضای سبز عمومی با اولویت خدمات فرهنگی پذیرایی و گردشگری تفریحی و مابقی آن ۳۰درصد کل زمین می‌باشد به مسکونی و خدمات مورد نیاز محل با تراکم ۸ طبقه اقدام گردید. لذا نظر به سوابق امر و ضرورت نیاز محل به فضاهای عمومی و با توجه به جمیع جهات مصوبه کمیسیون مذکور منطبق با قوانین و شرایط حاکم صادر شده و خدشه‌ای بر آن وارد نیست. لذا تقاضای رسیدگی و صدور حکم در رد دعوی مطروحه را دارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

طبق ماده ۵ قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب ۱۳۵۱ حدود وظایف و اختیارات کمیسیون ماده ۵ قانون مزبور مشتمل بر بررسی و تصویب طرحهای تفصیلی شهری و تغییرات آنها و سایر امور مربوط تعیین و احصاء شده است. بنابراین تغییر کاربری قسمتی از ملکی که کلاً دارای کاربری فضای سبز بوده و تبدیل آن به ۷۰درصد فضای سبز و ۳۰ درصد با کاربری مسکونی و خدماتی بدون تبیین علل و جهات قانونی این تغییر که موجد زمینه تصور الزام مالکین به واگذاری ۷۰درصد ملک خود به شهرداری به طور رایگان و قابلیت استفاده از ۳۰ درصد بقیه ملک اشخاص با توجه به مساحت آن است، مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات کمیسیون مزبور تشخیص داده می‌شود و مستنداً به قسمت دوم اصل ۱۷۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک و بند یک ماده ۱۹ و ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ بند یک مصوبه مورخ ۲۰/۹/۱۳۸۵ کمیسیون ماده ۵ شهرکرد ابطال می‌گردد.

معاون قضایی دیوان عدالت اداری - رهبرپور

میانگین امتیاز: ۵.۰ از ۰ رای

دیدگاه‌ها

۰ + ۰ =