رای وحدت رویه شماره ۲۴۳ مورخ ۱۳۸۸/۰۳/۲۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ: ۲۴ خرداد ۱۳۸۸شماره دادنامه: ۲۴۳کلاسه پرونده: ۸۸/۱۹۲مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداریشاکی: آقای غلامرضا خدامیموضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب اول، دهم و سیزدهم دیوان عدالت اداری
مقدمه: الف - شعبه دهم در رسیدگی به پرونده های کلاسه ۸۶/۱۲۵۸، ۸۷/۱۱۲۹، ۸۷/۱۵۳۰و۸۷/۱۵۴۲ موضوع شکایت آقایان احد شجریکهن، قدرتاله گاموری، عباس پاداشی، علی راشدی به طرفیت اداره بنادر و کشتیرانی بندر امام خمینی (ره) به خواسته پرداخت پاداش مناطق محروم و دورافتاده به شرح دادنامههای شماره ۱۶۰۸ مورخ ۳۰/۱۱/۱۳۸۶، شماره ۱۵۸۴ مورخ۹/۴/۱۳۸۷، شماره ۱۸۶۶ و ۱۸۷۱ مورخ ۳۰/۴/۱۳۸۷ چنین رای صادر نموده است، با استناد به قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷ و بند ۳ مصوبه شماره ۲۳۳۴۷/ت۲۱۵ مورخ ۱۲/۶/۱۳۷۶ هیات وزیران در خصوص جذب و نگهداری نیروی انسانی متخصص و مجرب شاغل در دهستانها و اطلاق قانون و مصوبه موصوف به کلیه مستخدمان رسمی و ثابت ومستنداً به دادنامه های شماره ۸۳ الی ۸۷ مورخ ۲۵/۲/۱۳۸۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مورد شمولیت بند ۳ مصوبه مذکور به مستخدمان رسمی و ثابت اعم از بومی و غیربومی استحقاق شاکی را بر دریافت پاداش مقرر قانونی محرز دانسته حکم به ورود شکایت و الزام اداره مشتکی عنه به اجرای قانونی جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و نیز اعمال مصوبات مربوط در مورد شاکی در صورت داوطلب بودن وی به استناد تبصره ماده ۴۴ قانون دیوان عدالت اداری صادر و اعلام میگردد. ب - شعبه سیزدهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۳/۱۷۲۶ موضوع شکایت آقای غلامرضا خدامی به طرفیت سازمان بنادر و کشتیرانی به خواسته پرداخت یک ماه مرخصی به شرح دادنامه شماره ۳۰۶۲ مورخ ۲۷/۱۱/۱۳۸۳ چنین رای صادر نموده است، نظر به اینکه سازمان بنادر و کشتیرانی دارای قوانین و مقررات خاص استخدامی بوده و در قوانین و مقررات مذکور مزایا و فوقالعاده و تسهیلات خاص استخدامی پیشبینی گردیده قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷ قابلیت تسری را به سازمان مذکور نداشته است، براین اساس شکایت مردود و مندفع تشخیص رای به رد آن صادر میشود. ج - شعبه اول در رسیدگی به پرونده کلاسه۸۰/۲۷۵ موضوع شکایت آقای مصطفی اسدالهی به طرفیت سازمان بنادر و کشتیرانی به خواسته، الزام سازمان به اعطای امتیازات مقرر در قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و مناطق جنگی به شرح دادنامه شماره ۵۰۱ مورخ ۲۱/۳/۱۳۸۱ چنین رای صادر نموده است،... با توجه به عدم ذکر نام سازمان مذکور در بندهای ماده ۲ و اینکه طبق لایحه ارسالی طرف شکایت آن سازمان دارای آییننامه استخدامی خاص میباشد و در بند ح ماده ۲ قانون استخدام کشوری به موسساتی اشاره شده که به موجب قانون مستثنی شده باشند و لذا چون به موجب بند ح ماده ۲ از شمول قانون استخدام کشوری خارج نمیباشد و مشمول بندهای دیگر ماده ۲ نیز نمیباشد، تحت لوای قانون استخدام کشوری قرار گرفته و قانون جذب نیروی انسانی در آن سازمان قابل اجراء است. بنابراین شکایت شاکی وارد تشخیص و حکم به ورود شکایت شاکی صادر میگردد. د - شعبه پنجم تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۱/۴۷۵ موضوع اعتراض سازمان بنادر و کشتیرانی به خواسته تجدیدنظر در دادنامه شماره ۵۰۱ مورخ ۲۱/۳/۱۳۸۱ شعبه اول دیوان به شرح دادنامه شماره ۶۳۱ مورخ ۲۴/۵/۱۳۸۳ ضمن رد اعتراض تجدیدنظرخواه، دادنامه بدوی را تایید نموده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
الف - تعارض در مدلول دادنامههای فوق الذکر محرز به نظر میرسد. ب - همانطور که در دادنامه شماره ۱۳۸۳، ۱۳۸۴، ۱۳۸۵ مورخ ۲۸/۱۱/۱۳۸۶ هیات عمومی دیوان که در مقام ایجاد وحدت رویه انشاء شده، حکم مقرر در ماده یک قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷ منحصراً مبین لزوم پرداخت فوقالعاده جذب و نگهداری به مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی مصوب ۱۳۵۲ به منظور جذب و نگهداری آنان جهت خدمت در نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی است. بنابراین تعمیم و تسری حکم مذکور به مستخدمین مشمول مقررات استخدامی خاص از جمله کارکنان سازمان بنادر و کشتیرانی جواز قانونی ندارد و دادنامه شماره ۳۰۶۲ مورخ ۲۷/۱۱/۱۳۸۳ شعبه سیزدهم که متضمن رد شکایت شاکی در این خصوص است، صحیح و مطابق قانون میباشد. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازمالاتباع است.
معاون قضایی دیوان عدالت اداری - رهبرپور