رای شماره ۲۷۸ مورخ ۱۳۸۱/۰۸/۰۵ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۲۶۹/۸۱
شاکی: رئیس و مستشار شعبه ششم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
موضوع: نقض رای صادره در پرونده کلاسه ت۶/۷۹/۴۸۳ شعبه ششم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
تاریخ رای: یکشنبه ۵ آبان ۱۳۸۱
شماره دادنامه: ۲۷۸
مقدمه: رئیس و مستشار شعبه ششم تجدیدنظر در نامه تقدیمی اعلام داشتهاند، آقای رحمتالله جودی با تاریخ تولد ۱۳۲۱/۰۹/۰۲ در ۱۳۷۵/۰۱/۰۱ بیکار گردیده و از مزایای قانون بیمه بیکاری بهرهمند بوده نهایتاً در ۱۳۷۶/۰۷/۰۱ دوران پرداخت مستمری بیکاری به وی پایان یافته است. فرد مورد نظر از ۱۳۷۶/۰۷/۰۱ تا پایان همان سال به مدت ۶ ماه نزد کارفرمای دیگری اشتغال یافته و پس از ۱۳۷۷/۰۱/۰۱ بیکار میگردد.سازمان تامین اجتماعی برای مرتبه دوم نسبت به وی مستمری بیکاری برقرار نموده و تا ۱۳۷۸/۰۱/۰۱ یعنی حدود یک سال هم این مستمری به کارگر پرداخت میگردد. با صدور و ابلاغ بخشنامه ۶۶۹/۵۰۰۰ مورخ ۱۳۷۸/۰۱/۱۸ مستمری بیکاری نامبرده را قطع مینمایند چون در تاریخ شروع بیکاری نوبت دوم کارگر مورد نظر حدود ۵۵ سال و سه ماه سن داشته پس مشمول مقررات مذکور در ماده ۷ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹ بوده و لااقل تا سن ۶۰ سالگی یعنی ۱۳۸۱/۰۹/۰۲ میبایست به وی مستمری بیکاری پرداخت مینمودند. وقتی شکایت در شعبه چهارم بدوی با کلاسه ۷۹/۱۱۸۳ مطرح میگردد سازمان با استناد به بخشنامه ۶۶۹/۵۰۰۰ اقدام به پاسخگویی نموده و شعبه بدوی با توجه به ابطال این بخشنامه در هیات عمومی دیوان حکم به ورود شکایت شاکی صادر مینماید.سازمان در مقام تجدیدنظر خواهی برآمده و بدون اینکه اشارهای به بیکاری نوبت دوم کارگر نماید منحصراً اعلام مینماید کارگر در ۱۳۷۵/۰۱/۰۱ بیکار گردیده و لذا در شروع بیکاری دارای ۵۳ سال و ۳ ماه و ۲۹ روز سن بوده پس مشمول مقررات مذکور در ماده ۷ قانون بیمه بیکاری نمیگردد. شاکی هم در پرونده بدوی و بدون هیچ اشارهای به بیکاری نوبت دوم خود توضیح نداده که بر اثر بیکاری نوبت دوم مشمول ضوابط مقرر در ماده ۷ قانون بیمه بیکاری میباشد. این شعبه نیز اعتراض و تجدیدنظر خواهی سازمان را وارد تشخیص و با نقض دادنامه صادره از شعبه چهارم بدوی رای خود را به کیفیتی که در دادامه شماره ۲۰۶ مورخ ۱۳۷۹/۱۲/۲۲ این شعبه انعکاس دارد صادر مینماید.کارگر مورد بحث بلافاصله پس از ابلاغ رای شعبه ششم تجدیدنظر متوجه جریان امر و حیله مسئولین سازمان تامین اجتماعی آذربایجان شرقی گردیده و با مراجعه حضوری به شعبه ششم تجدیدنظر و ارائه توضیحات شفاهی در این خصوص درخواست اعمال ضوابط مقرر در تبصره یک ذیل ماده ۱۸ قانون دیوان عدالت اداری را مینماید.پس از مطالبه سابقه از اداره کل تامین اجتماعی آذربایجان شرقی و مطالعه آن احراز نمودیم کارگر در نوبت دوم شروع بیکاری (۱۳۷۷/۰۱/۰۱) بیش از ۵۵ سال داشته و استحقاق آن را داشته تا رسیدن به سن بازنشستگی یعنی ۱۳۸۱/۰۹/۰۲ کماکان از مستمری ماهیانه بیکاری و به شرط بیکار بودن بهرهمند گردند. اینک با اعلام مراتب درخواست طرح موضوع در هیات عمومی دیوان عدالت اداری را داریم. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت بهصدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
طبق تبصره ماده ۷ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹ «افراد مسن مشمول این قانون که دارای ۵۵ سال سن و بیشتر میباشند مادامی که مشغول به کار نشدهاند میتوانند تا رسیدن به سن بازنشستگی تحت پوشش بیمه بیکاری باقی بمانند.» نظر به اینکه شاکی در تاریخ ۱۳۲۱/۰۹/۰۲ متولد شده و برای بار دوم از تاریخ ۱۳۷۷/۰۱/۰۱ با داشتن متجاوز از ۵۵ سال سن بیکار گردیده و در نتیجه واجد شرایط مقرر در تبصره مذکور بوده، رد شکایت وی به شرح دادنامه شماره ۲۰۶ مورخ ۱۳۷۹/۱۲/۲۲ شعبه ششم تجدیدنظر انطباقی با تبصره فوقالذکر نداشته است. بنابراین به استناد تبصرههای یک و ۳ الحاقی به ماده ۱۸ قانون دیوان عدالت اداری دادنامه مذکور نقض میشود و رسیدگی مجدد به دادخواست تجدیدنظر به شعبه اول تجدیدنظر دیوان محول میگردد.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی