رای شماره ۴۹۹ مورخ ۱۳۸۶/۰۷/۰۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۹۹۸/۸۴
شاکی: آقایان ۱- حسن بیسادی ۲- سیدمحمد میرقائمی
موضوع:ابطال بند ۴ تصویبنامه شماره ۶۸۵۹/ت۲۸۱۲۹ مورخ ۱۹/۲/۸۳ هیات وزیران
تاریخ رای:یکشنبه ۱ مهر ۱۳۸۶
شماره دادنامه: ۴۹۹
مقدمه: شکات به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشتهاست، برابر تصویبنامه شماره ۶۸۵۹ت مورخ ۱۹/۲/۸۳ هیات وزیران در اجرای ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۰ به منظور ارتقای سطح ایمنی و سلامت پروازها به کارکنان عملیاتی و فنی سازمان هواپیمایی کشور و شرکت فرودگاههای کشور که به موجب آن با طی دورههای آموزشی و کارآموزی و کسب موفقیت در آزمون مربوطه، گواهینامه صلاحیت شغلی (RATING) را مطابق ضوابط و دستورالعملهای سازمان بینالملل هوانوردی (ایکائو) دریافت مینمایند، فوقالعاده صلاحیت شغلی تعیین و برقرار گردیده و در بند ۴ تصویبنامه فوقالذکر، فوقالعاده یاد شده از جمله فوقالعادههای مستمر محسوب نگردیده و پرداخت آن مستلزم مرتبط بودن گواهی نامهها با وظایف شغلی مورد تصدی مستخدم میباشد که بنا به دلایل ذیل خلاف قانون میباشد. ۱- فوقالعاده صلاحیت شغلی (RATING) در قبال کسب موفقیت در آزمون مربوطه و دریافت گواهینامه مطابق ضوابط و دستورالعملهای سازمان بین المللی هوانوردی (ایکائو) میباشد که به متخصص موضوع تصویبنامه تعلق میگیرد که این صلاحیت شغلی از جمله اموری نمیباشد که قابل زوال بوده و تحت شرایط زمانی و مکانی از بین برود بنابراین رعایت ضوابط مندرج در طرحهای مربوطه همیشه برقرار میباشد. ۲- در اجرای ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۰ فوقالعادههایی برای جذب متصدیان مشاغل اختصاصی برقرار گردیده که عمدتاً تحت عنوان فوقالعاده جذب و یا فوقالعاده خاص میباشدکه تصویبنامههای مذکور که در اجرای ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت وضع گردیده است، مشخص میگردد که فوقالعاده جذب و فوقالعادههای خاص دارای ماهیت واحدی بوده و برای مشاغل تخصصی برقرار و پرداخت میگردد و این قبیل فوقالعادهها از جمله فوقالعادههای مستمر تلقی گردیده و کسور بازنشستگی از آنها کسر میگردد و به همین علت جزء حقوق مکتسبه مستخدم تلقی و در تعیین حقوق بازنشستگی وی مورد محاسبه قرار میگیرد. ضمناً با عنایت به اینکه فوقالعادههای ناشی از ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت از حیث ماهیتی تفاوتی با دیگر فوقالعادههای مذکور در قانون مزبور ندارد و و حسب ماده ۷۱ استخدام کشوری که فوقالعادههای مستثنی از شمول کسور بازنشستگی را به صراحت ذکر نموده است، به نظر میرسد هیات وزیران از حدود موازین قانونی خارج شده است لذا ابطال بند ۴ تصویبنامه شماره ۶۸۵۹ت مورخ ۱۹/۲/۸۳ مورد تقاضا است. دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت فوقالذکر طی نامه شماره ۳۰۱۹۳ مورخ ۱۰/۸/۸۵ مبادرت به ارسال تصویر لایحه شماره ۲۱۰۸۵/۱۶۰۴ مورخ ۲۲/۳/۸۵ مدیرکل دفتر حقوقی هیات عالی نظارت سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور نموده است، در نامه اخیرالذکرآمده است، در بند یک مصوبه مذکور آمده است، پرداخت فوقالعاده مذکور به منظور ارتقای سطح ایمنی و سلامت پروازها و برابر دستورالعمل مربوطه صورت میگیرد، لازم به ذکر است حفظ کیفیت ارائه خدمات در پروازها و رعایت نکات ایمنی در جهت تامین امنیت و سلامت مسافران مستلزم پرداخت فوقالعاده به صورت غیر مستمر میباشد تا کارکنان ذینفع انگیزه لازم و تلاش بیشتری را به منظور حفظ و بهبود کیفیت ارائه خدمات داشته باشند. لازم به ذکر است، بر اساس رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری دولت میتواند فوقالعادههای مستمر یا غیر مستمر برقرار نماید. با توجه به این امر و نظر به اینکه براساس مفاد ماده ۷۱ قانون استخدام کشوری کسر کسور بازنشستگی ناظر بر فوقالعادههای مستمر میباشد، لذا کسر کسور بازنشستگی از فوقالعادههای غیر مستمر فاقد وجاهت قانونی است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق باحضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
حکم مقرر در ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت در باب جواز تعیین فوقالعاده خاص توسط دولت برای کارکنان موضوع ماده مزبور متضمن اجازه تعیین ضوابط و شرایط و میزان فوقالعاده مزبور در هر مورد و اعلام مستمر یا غیر مستمر بودن آن است. بنابراین بند ۴ تصویبنامه شماره ۶۸۵۹ ت ۲۸۱۲۹ مورخ ۱۳۸۳/۰۲/۱۹ هیات وزیران مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی نمیباشد.
معاون قضایی دیوان عدالت اداریمقدسیفرد