رای وحدت رویه شماره ۶۲۳ مورخ ۱۳۹۹/۰۵/۱۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری

بسم الله الرحمن الرحیم

شماره دادنامه: ۶۲۳

تاریخ دادنامه: ۱۴/۵/۱۳۹۹

شماره پرونده: ۹۸۰۳۲۴۹

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

اعلام کننده تعارض: آقای نصرت ا... جمالی

موضوع: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری

گردش کار: در خصوص دادخواست برخی از کارمندان سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی که بدون پست سازمانی به ماموریت خارج از کشور اعزام شده اند، مبنی بر الزام به پرداخت مابه التفاوت فوق العاده اشتغال خارج از کشور (طبق تصویب نامه سال ۱۳۷۱ هیات وزیران)، یک شعبه دیوان عدالت اداری انتصاب در پست ثابت سازمانی را شرط پرداخت فوق العاده ارزی اشتغال خارج از کشور دانسته است و رای به رد شکایت صادر کرده است، لیکن شعبه دیگر عدم پرداخت فوق العاده ارزی اشتغال خارج از کشور به اشخاص فاقد پست ثابت سازمانی را غیر موجه دانسته و حکم به ورود شکایت صادر کرده است، لذا با توجه به استنباط های مختلف شعب دیوان در این خصوص و صدور آراء متعارض از شعب دیوان، موضوع در اجرای ماده ۸۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری برای صدور رای وحدت رویه به هیات عمومی ارجاع شد.

گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است:

الف: شعبه ۲۷ بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۹۶۰۹۹۸۰۹۰۰۳۰۳۰۴۰ با موضوع دادخواست آقای نصرت ا... جمالی به طرفیت سازمان فرهنگ و ارتباطات تهران و به خواسته الزام به پرداخت مابه التفاوت فوق العاده اشتغال ارزی به موجب دادنامه شماره ۹۷۰۹۹۷۰۹۰۰۳۰۰۷۳۶-۱۳/۳/۱۳۹۷ به شرح زیر رای صادر کرده است: نظر به این که به موجب نامه شماره ۶۱۱۷۶/۸۳-۵/۱/۱۳۹۱ معاون اداری مالی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی نامبرده همتراز دبیر دوم تشخیص داده شده است و بر اساس جدول شماره ۲ آیین‌نامه فوق العاده اشتغال خارج از کشور مبلغ ۰۰۰/۲۱۰ ریال از تاریخ ۱۲/۸/۱۳۸۳ تا ۳۰/۱۰/۱۳۸۴ به عنوان عدد مبنا تعیین شده است که در صورت وجود اعتبار مقرر گردید پرداخت شود، بنابراین از آنجا که صرف عدم وجود اعتبار نافی حق مستخدم نبوده و حقوق ثابت مستخدمین را ساقط نخواهد کرد لذا با غیر موجه تشخیص دادن دفاع خوانده (مبنی بر اینکه نامبرده بدون پست رسمی در نمایندگی خارج از کشور مشغول همکاری بوده) شکایت شاکی را وارد تشخیص و مستنداً به مواد ۱۰ و ۱۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت شاکی صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره به استناد ماده ۶۵ قانون مذکور ظرف مهلت ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد.

در اثر تجدیدنظر خواهی از رای مذکور شعبه ۲۳ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۵۹۳۰۰۹۷۷ -۱۱/۳/۱۳۹۸ با استدلال زیر رای مذکور را نقض می کند: نظر به اینکه تجدیدنظر خوانده در خارج از کشور فاقد پست سازمانی بوده و فوق العاده روزانه ماموریت خارج از کشور را دریافت می نموده است و با توجه به اینکه برقراری و پرداخت فوق العاده اشتغال خارج از کشور موضوع مصوبه شماره ۲۹۹۲۰/ت۴۶۱ه--۹/۱۰/۱۳۷۱ هیات وزیران مشمول مستخدمینی است که دارای پست ثابت سازمانی هستند می‌گردد و نامبرده عنوان ماموریت ثابت را نداشته و فاقد پست ثابت سازمانی بوده است و از طرفی همترازی ایشان از سوی کمیسیون ماده ۶ آیین‌نامه فوق الذکر تصویب نگردیده است و تطبیق وضعیت وی توسط معاون اداری و مالی سازمان فرهنگ و ارتباطات موجب ایجاد حق برای وی نمی گردد چون که از سوی مقام صالح صادر نگردیده است، بنابراین با عنایت به مراتب فوق تجدیدنظر خواهی وارد تشخیص و مستنداً به ماده ۷۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن نقض دادنامه معترض عنه حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است.

ب: شعبه اول بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۹۳۰۹۹۸۰۹۰۰۱۰۰۰۷۸ با موضوع دادخواست آقای نوید رسولی به طرفیت سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و به خواسته الزام خوانده به پرداخت معوقه مابه التفاوت فوق العاده اشتغال ارزی به موجب دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۹۰۰۱۰۰۷۰۹-۶/۳/۱۳۹۴ به شرح زیر رای صادر کرده است: در خصوص شکایت مذکور با عنایت به محتویات پرونده و ملاحظه مستندات ابرازی شاکی که حاکی از اعزام وی به مدت ۲۴ ماه به ماموریت خارج از کشور از ناحیه طرف شکایت طی ابلاغ شماره ۲۱۶۴/۵-۵/۶/۱۳۸۴ می‌باشد و از طرفی فقدان پست سازمانی در مدت محدود در زمان ماموریت مجوزی برای کسر و کاهش حقوق مامور دولت نبوده ضمن اینکه در مصوبه استنادی طرف شکایت هیچ گونه تصریحی مبنی بر عدم پرداخت فوق العاده ارزی به اشخاصی که فاقد پست ثابت نیستند نگردیده است، علیهذا شکایت مطروحه وارد بوده و مستنداً به ماده ۱۰ از قانون دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت صادر می‌شود. رای صادره ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. رای مذکور به موجب رای شماره ۹۶۰۹۹۷۰۹۰۵۶۰۰۷۷۷-۲۶/۴/۱۳۹۶ شعبه اول تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید شده است.

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴/۵/۱۳۹۹ با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.

رای هیات عمومی

الف: تعارض در آراء محرز است.

ب: با توجه به اینکه اولاً: هیات وزیران بنا به تجویز بند (ت) ماده ۳۹ قانون استخدام کشوری و در راستای اختیار حاصل از ماده ۴۲ قانون مذکور و تجویز ماده ۷ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت آیین‌نامه فوق العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت (ماموران ثابت) موضوع مصوبه شماره ۲۹۹۲۰ت۴۶۱ه--۲۲/۹/۱۳۷۱ را تصویب کرده است و در ماده ۲ آن مقرر شده: «میزان ریالی فوق العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت جمهوری اسلامی ایران (ماموران ثابت) طبق جدول های شماره ۲ و ۳ پیوست (آیین‌نامه) تعیین می‌شود.» بنابراین همان گونه که از عنوان آیین‌نامه و ماده ۲ آن و سایر مواد آیین‌نامه مذکور مشخص است فوق العاده اشتغال خارج از کشور موضوع آیین‌نامه مذکور مختص کارکنانی است که به عنوان مامور ثابت به کشورهای خارجی اعزام می‌شوند. ثانیاً: به موجب ماده ۸ قانون استخدام کشوری «پست ثابت سازمانی عبارت از محلی است که در سازمان وزارتخانه ها و موسسات دولتی به طور مستمر برای یک شغل و ارجاع آن به یک مستخدم در نظر گرفته شده اعم از این که دارای متصدی یا بدون متصدی باشد.» و برابر ماده ۵۵ ‌مقررات تشکیلاتی، استخدامی، مالی و انضباطی وزارت امور خارجه ‌مصوب ۷/۳/۱۳۵۲: «ماموریت ثابت عبارت است از ارجاع پست سازمانی به کارمند در ماموریت های خارج از کشور» بنابراین مشمولین دریافت فوق العاده خارج از کشور موضوع آیین‌نامه فوق العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت مصوب ۲۲/۹/۱۳۷۱ هیات وزیران، کسانی هستند که برای انجام وظیفه در پست سازمانی در خارج از کشور مامور شده باشند. ثالثاً: به موجب ‌ماده ۶ آیین‌نامه مذکور تطبیق وضع مستخدمان وزارتخانه ها و سازمان های دولتی که جهت اشتغال به خارج از کشور اعزام شده یا می‌شوند (‌ماموران ثابت) با عناوین مندرج در‌ جدول شماره ۲ پیوست، توسط کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت امور خارجه، سازمان امور اداری و استخدامی کشور و دستگاه مربوط تعیین و فوق العاده آنان طبق جدول یاد شده و مقررات این آیین‌نامه قابل پرداخت خواهد بود. با توجه به مراتب فوق از آنجا که شاکیان پرونده های موضوع تعارض بدون وجود پست سازمانی به خارج از کشور مامور شده اند و فاقد همترازی از سوی کمیسیون موضوع ماده ۶ آیین‌نامه فوق العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت (ماموران ثابت) می‌باشند و تعیین همترازی برای آنها پس از گذشت ۷ سال از شروع ماموریت توسط مقام داخلی محل خدمت خارج از حدود اختیار وی بوده است و شاکیان حق ماموریت ارزی خود را به موجب بخشنامه بانک مرکزی دریافت کرده اند لیکن خواسته آنها دریافت فوق العاده اشتغال خارج از کشور به موجب آیین‌نامه فوق العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت (ماموران ثابت) مصوب ۲۲/۹/۱۳۷۱ می‌باشد، بنابراین اجابت خواسته آنها فاقد مبنای قانونی است و رای صادر شده به غیر وارد دانستن شکایت به شرح مندرج در گردش کار صحیح و موافق مقررات است. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۲ و ماده ۸۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.

محمدکاظم بهرامی- رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری