رای شماره ۶۵ و ۶۶ مورخ ۱۳۶۶/۱۰/۱۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
بسمه تعالی
کلاسه پرونده ۱۴.۶۴-۵۶.۶۵
شماره دادنامه: ۶۵ و ۶۶
تاریخ: ۱۴ دی ۱۳۶۶
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: ۱- آقای مهدی جمالی فرد ۲- عبدالحمید سرابیان
طرف شکایت: وزارت آموزش و پرورش اداره امور مالی
موضوع: ابطال بخشنامههای شماره ۱۹۶-۵۹/۹/۹ و ۷۴۱۳۰.۴- ۱۳۵۹/۱۰/۲۹
گردش کار: شاکی در دادخواست تقدیمی شرح داده است که: اداره کل بازنشستگی وزارت آموزش و پرورش طی نامه شماره ۱۸۶۳.۵-۱۳۶۰.۲.۱۲اعلام نموده که: "مطابق بخشنامه ۱۹۶-۱۳۵۹.۹.۹ و ۷۴۱۳۰.۴-۱۳۵۹.۱۰.۲۹ امور اداری که بعد از تاریخ ۱۳۵۹.۹.۹ به افتخار بازنشستگی نائلآمدهاند، نمیتوانند از هزینه ایاب و ذهاب استفاده نمایند" چون این محل اداره کل امور مالی در حقیقت نوعی تبعیض بوده و بخشنامه نمیتوانند ناقضقانون باشد. تقاضای الغاء بخشنامه فوقالذکر و پرداخت هزینه سفر نقل و انتقال را نموده. مدیر کل امور اداری وزارت آموزش و پرورش در پاسخ اشارهنموده که: پرداخت هزینه سفر و نقل و مکان به نامبرده به استناد ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری و با استفاده از کلمه میتواند در متن ماده مزبور که دروزارتخانهها و موسسات دولتی مخیر به پرداخت یا عدم پرداخت چنین هزینهای به کارمندان خود میباشند و در اجرای بخشنامه ۱۹۶- ۱۳۵۹.۹.۹ کهبا عنایت به ماده مذکور صادر گردیده مقدور نمیباشد.
جلسه هیات عمومی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۳۶۶.۱۰.۱۴ به ریاست حجه الاسلام حاج شیخ محمدعلی فیض و با شرکت روسای شعب دیوان تشکیلشد. پس از بررسی موضوع و ملاحظه سوابق منجمله رای وحدت رویه شماره ۳۰-۱۳۶۴.۱۰.۱ هیات عمومی و تبادل نظر و مشاوره و به اتفاق آراء بهبه شرح زیر انشاء رای مینماید:
رای وحدت رویه
نظر به این که طبق ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری و آییننامه اجرایی قسمتی از ماده مذکور مصوب ۱۳۵۲/۰۳/۱۲ هیات وزیران، پرداخت فوقالعادههزینه سفر و نقل مکان موضوع بندهای ب و پ آن ماده در صورت تغییر محل جغرافیایی خدمت مستخدمین مشمول بر اساس ضوابط مقرر الزامیاست و رای شماره ۳۰- ۱۳۶۴/۱۰/۰۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر لزوم پرداخت فوقالعادههای مزبور بر این اساس صادر شده علیهذا بخشنامه شماره ۱۹۳- ۱۳۵۹/۰۹/۰۹ وزارت آموزش و پرورش به لحاظ مغایرت با مقررات قانونی یاد شده ابطال میگردد.
رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری