شرط لازم برای ارتکاب بزهِ ایجاد مزاحمت در اماکن عمومی

رأی خلاصه جریان پرونده

به دلالت دادنامه شماره ۳۰۰۴۱۶ مورخه ۰۴/۰۴/۹۳ شعبه ۱۰۳ دادگاه عمومی جزایی ساوه آقای ع. حسب شکایت شکات خانم م. و خانم ر. و آقای ق. به اتهام مزاحمت برای بانوان، تهدید به ضررهای نفسانی و ضرب و جرح عمدی و توهین و قذف تحت پیگرد قرار گرفته و با توجه به محتویات پرونده و کیفرخواست دادسرا و شکایت شکات و اظهارات گواه و مشاهده فیلم مأخوذه منضم به پرونده و دفاعیات غیرموجه متهم از حیث توهین بزهکار شناخته شده و به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم و در مورد اتهام تهدید به لحاظ عدم کفایت دلیل و از حیث مزاحمت بانوان با توجه به این که م. همسر دائمی اوست و با حکم تمکین جهت بردن وی به منزل اقدام نموده که با ممانعت بستگان مواجه شده و فیلم مذکور نیز حکایت از صدق اظهارات متهم دارد و موضوع منصرف از ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی است، حکم برائت صادر گردیده ولی در پی تجدیدنظرخواهی خانم م. شعبه پنجم دادگاه تجدیدتنظر استان مرکزی با توجه به این که متهم اقرار نموده: با حکم تمکین صادره می خواستم به زور او را به منزل ببرم و نمی آمد مجبور شدم او را به زور ببرم و در جلوی دادگستری کشان کشان می بردم و این که صدور حکم تمکین مجوزی برای اجرای آن توسل به قهر نبوده و عمل ارتکابی وی از مصادیق بارز مزاحمت بانوان در اماکن و معابر عمومی است مستند به ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی ضمن نقض حکم برائت وی نامبرده را به تحمل شش ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم و در مورد بزه توهین دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید و قطعی نموده و متذکر شده اجرای دادنامه با رعایت ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی می باشد. اینک محکوم علیه با تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که حین المشاوره قرائت خواهد شد اجمالاً با اشاره به جرم نبودن اقدام وی نسبت به همسر خویش مؤیداً به نظریه مشورتی ۱۰/۱۱/۷۹ اداره حقوقی قوه قضائیه که مزاحمت را مخصوص افراد نامحرم دانسته ولی دادگاه تجدیدنظر امر به معروف او را نسبت به همسرش جرم دانسته مستند به بند ۶ ماده ۲۷۲ از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده که پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای قائم مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده نسبت به دادنامه شماره ۷۰۰۰۶۲۰ مورخه ۱۹/۰۶/۹۳ مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخواست اعاده دادرسی آقای ع. نسبت به دادنامه شماره مرقوم وارد و موجه به نظر می رسد زیرا مفهوم و منطوق ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ دلالت کلی بر غیر اعضاء خانواده دارد که از مانحن فیه منصرف است از طرف دیگر محکوم علیه با اخذ حکم تمکین زوجه به تصور ذیحق دانستن خویش اقدام عملی برای اجرای آن انجام داده که فاقد سوءنیت مجرمانه منطبق با ماده مذکور تشخیص می گردد و نظریه مشورتی شماره ۷/۱۰۱۵۳ مورخه ۱۰/۱۱/۷۹ اداره حقوقی قوه قضائیه نیز مورد قبول و صائب است، لذا در خصوص درخواست آقای ع. مستند به بند ۶ ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مادتین ۲۷۴ و ۲۷۵ قانون یاد شده ضمن تجویز اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی محول و ارجاع می گردد.
مستشار شعبه سی وهفتم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
قائم مقامی ـ خسروی