شمول احکام بازنشستگی قانون مدیریت خدمات کشوری به اعضای هیأت علمی

رأی شعبه دیوان عدالت اداری

وکیل خواهان توضیح داده که موکل وی با سی و هفت سال و یازده ماه سابقه خدمت به افتخار بازنشستگی نائل آمده است. در حکم اولیه و تأییدیه برقراری حقوق وی، به استناد مواد ۱۰۳ و ۱۰۴ قانون مدیریت خدمات کشوری برای هر سال خدمت مازاد بر سی سال معادل ۵/۲ درصد رقم اضافه تعیین و محاسبه شده است و موکل از زمان بازنشستگی (۱/۷/۸۸) لغایت پایان سال ۸۹ از این مزایا بهره مند بوده که متأسفانه از ۱/۱/۹۰ این اضافه پرداختی قطع گردیده است. طرف دعوی اعلام نموده چون نامبرده از اعضای هیأت علمی می باشد، بر اساس ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری، اعضای هیأت علمی از شمول این قانون خارج می باشند، بنابراین مشمول ماده ۱۰۳ قانون فوق نبوده و تابع قانون اصلاح مقررات بازنشستگی و وظیفه مصوب ۱۳/۱۲/۶۸ می باشند. نظر به این که اولاً، وفق ماده ۱۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری، کلیه قوانین و مقررات عام و خاص به جز قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب ۵/۶/۸۶ مجلس شورای اسلامی مغایر با این قانون از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون لغو می گردد و قانون مدیریت نیز برای بازنشستگی احکام خاص خود را دارد که ناسخ احکام و مقررات قبلی است و از طرفی مفاد ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری، به طوری که از منطوق آن و تبصره های ذیل آن مستفاد می شود مربوط به ایام خدمت افراد می باشد، لذا مستنداً به ماده ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری، حکم به ورود دعوای مطروحه صادر و اعلام می گردد. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه ۲۱ دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
امینی ـ میرحسینی رودبارکی