ضرورت ابلاغ واخواست نامه به ضامن

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۳/۰۲/۱۳
برگزار شده توسط: استان گلستان/ شهر مینودشت

موضوع

ضرورت ابلاغ واخواست نامه به ضامن

پرسش

آیا با توجه به قسمت اخیر ماده ۲۴۹ و بند (۲) قسمت اخیر ماده ۲۹۳ قانون تجارت علاوه بر ابلاغ واخواست به مدیون اصلی (صادرکننده سفته) ابلاغ واخواست نامه به ضامن نیز ضرورت دارد؟

نظر هیئت عالی

با عنایت به ماده ۳۰۹ قانون تجارت ناظر به بند (۲) ماده ۲۹۳ قانون مذکور که مقرر می دارد اشخاصی که در برات برای تادیه وجه عندالاقتضا معین شده اند که ضامن نیز می تواند احد از آنان باشد و با عنایت به ماده ۲۹۶ قانون فوق الذکر که مامور اجرا را مکلف کرده است سواد صحیح اعتراض نامه را به محل اقامت اشخاص مذکور در ماده ۲۹۳ بدهد و نظر به ماده ۲۹۲ قانون تجارت که حاکی است دادگاه به مجرد تقاضای دارنده مبنی بر این که به علت عدم تادیه اعتراض شده است معادل وجه برات را از اموال مدعی علیه به عنوان تامین توقیف می کند و ضامن نیز می تواند یکی از مدعی علیهما باشد و مستفاد از رای وحدت رویه شماره ۲۳۳۱ مورخ ۵/۸/۱۳۴۱ و رای شماره ۱۶۵۴ مورخ ۱۰/۵/۱۳۴۰ دیوان عالی کشور و نیز با عنایت به ماده ۳۰۴ قانون تجارت که مقرر می دارد: خسارت تاخیر تادیه مبلغ اصلی برات که به واسطه عدم تادیه اعتراض شده است از روز اعتراض... . بنابراین بر واخواست و ابلاغ آن آثاری وجود دارد که بدون ابلاغ آن آثار حاصل نمی شود. با این وصف ابلاغ واخواست به ضامن نیز به حکم مواد مذکور ضروری است و باید ابلاغ واخواست به اشخاصی که در برات برای تادیه و ضامن نیز جزو آنهاست به عمل آید. اتفاق نظر مطابقت و سازگاری ندارد. نظر اتفاقی: نیازی به ابلاغ واخواست به ضامن نیست زیرا در این خصوص ما دو مرحله داریم: