ضمانت اجرای استناد به بخشنامه خلاف قانون

رأی شعبه دیوان عدالت اداری

نظر به محتوای پرونده، مدارک ارائه شده از سوی شرکت شاکی و لایحه دفاعیه سازمان مشتکی عنه و صورتجلسه اظهارات وکیل شرکت شاکی و نماینده سازمان در جلسه دادرسی مورخ ... شعبه سیزدهم دیوان عدالت اداری، با توجه به مقررات ماده ۵۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۳۸۷ مجلس شورای اسلامی که در بند ۴ آن، قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی مصوب ۱۳۸۴ را از مقررات قانون مذکور مستثنی نموده است، بدین معنا مناطق مذکور از شمول قانون ارزش افزوده سال ۱۳۸۷ خارج بوده، اخذ مالیات ارزش افزوده در مناطق مذکور ممنوع است و دفاع سازمان مبنی بر اینکه حسب بخشنامه شماره ۳۷۷۵۶/۹۲۴۶ ـ ۴/۳۰ مورخ ۱/۹/۱۳۷۶ و بخشنامه ۵۴۴۰۹ مورخ ۲۶/۵/۱۳۸۸ سازمان امور مالیاتی تنها آن دسته از اشخاص که مقیم مناطق آزاد تجاری و ویژه اقتصادی می‌باشند، معاف از مالیات ارزش افزوده بوده و با توجه به اینکه شرکت شاکی مقیم منطقه ویژه اقتصادی (عسلویه) نبوده مشمول ماده ۵۲ قانون مارالذکر نبوده، غیر وارد می‌باشد؛ چه اینکه با توجه به اطلاق بند ۴ ماده ۵۲ قانون ارزش افزوده، قید اقامت جهت عدم شمول مقررات قانون ارزش افزوده اطلاق، مذکور را مقید نموده که نیازمند امر قانون‌گذار بوده، بنابراین استناد به بخشنامه سازمان امور مالیاتی با توجه به اصل ۱۷۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران غیر موجه و این قسمت از دفاع سازمان غیر وارد، بنا به مراتب مذکور شکایت شاکی در خصوص اخذ مالیات ارزش افزوده از شرکت شاکی با توجه به محل ارائه خدمت به استناد بند ۴ ماده ۵۲ قانون ارزش افزوده غیر قانونی و حکم به نقض رأی معترض به و ارجاع امر به هیأت هم عرض صادر می‌شود و هیأت هم عرض موظف است که موافق مراتب مذکور با استناد به تبصره ذیل ماده ۱۴ قانون دیوان عدالت اداری در تصمیم بعدی خود آن را رعایت و اقدام به اتخاذ تصمیم قانونی نماید. رأی صادره قطعی است.
رئیس شعبه ۱۳ دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
سبزواری نژاد ـ رشیدی