عدم تناسب جرم و مجازات

رأی خلاصه جریان پرونده

آقای ع.ق. به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی با چاقو تحت تعقیب قرار گرفته [است] شعبه ۱۰۳ دادگاه عمومی شهرستان الف به موضوع رسیدگی نموده طی دادنامه شماره ۰۰۸۷۹ - ۶/۹/۹۰ با استناد به شکایت شاکی و گزارش مرجع انتظامی و اظهارات گواه و نظریات پزشکی قانونی و ملاحظه دفاعیات متهم و وکیل وی از جمله احتمال اصابت چاقوی شاکی به خودش در حین سقوط از راه پله بزهکاریش را محرز دانسته و رأی به محکومیت وی به پرداخت دیه صدمات و تحمل یازده ماه حبس تعزیری صادر نموده است. تجدیدنظرخواهی محکومٌ علیه در شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان م رسیدگی و طی دادنامه شماره ۰۰۹۹۱-۳۰/۸/۹۱ رأی بدوی تأیید شده است. محکومٌ علیه با تقدیم لایحه ای درخواست اعاده دادرسی نموده و اعلام کرده است که محکومٌ له به منزلش وارد شده و او را مصدوم نموده و در اثر مقاومت وی چاقوی محکومٌ له به خودش اصابت کرده است ولی دادگاه برای او که متجاوز بوده است مجازاتی تعیین نکرده است و رأی بر خلاف شرع و قانون می باشد. پرونده به این شعبه دیوان عالی کشور ارجاع با قرائت گزارش آقای عزیزالله رزاقی به شرح آتی اقدام به صدور رأی می گردد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

با توجه به اینکه دادگاه محترم تجدیدنظر در دادنامه شماره ۰۰۸۷۹-۶/۹/۹۰ برای اقدامات معالجاتی از قبیل تعبیه لوله قفسه سینه یا باز کردن شکم از طریق جراحی نیز دیه و ارش تعیین نموده است در حالی که موارد مزبور از شمول جنایات منتسب به جانی خارج بوده و مطابق فتاوی فقهای عظام از جمله مقام معظم رهبری، نمی توان جانی را به پرداخت دیه یا ارش این گونه اقدامات [محکوم] نمود و دیه نیز نوعی مجازات محسوب می شود، لذا با درخواست اعاده دادرسی آقای ع.ق. نسبت به دادنامه صدرالاشعار مستنداً به بند ۶ ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی کیفری موافقت می شود، پرونده جهت رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر ارجاع می گردد.
رییس شعبه ۲۷ دیوان عالی کشور - مستشار
فاضل - رزاقی