عدم شمول قانون کار بر روابط کار خارج از ایران

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری

در خصوص دادخواست شاکی م.ص. به طرفیت ۱- سازمان هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و ۲- سازمان تأمین اجتماعی به خواسته الزام به پرداخت حق بیمه از تاریخ ۵۰ لغایت سال ۷۰و قبول حق بیمه و احتساب مدت به عنوان سابقه، با توجه به محتویات پرونده و پاسخ واصله، نظر به این‌که برابر مدارک ضم پرونده، اشتغال نامبرده در ایام مزبور ثابت و محرز است و مستنداً به رأی وحدت رویه شماره ۱۲۲۲ مورخ ۲۳/۱۰/۸۶ هیأت عمومی دیوان و ماده ۳۶ قانون تأمین اجتماعی خواسته موجه می‌باشد، لذا حکم به ورود شکایت شاکی و پرداخت حق بیمه توسط دستگاه مذکور و قبول حق بیمه و احتساب مدت به عنوان سابقه به وسیله تأمین اجتماعی صادر می‌گردد. این رأی وفق ماده ۷ قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
دادرس شعبه اول دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
معروفی ـ امینی

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

با مداقه در اوراق و محتوای پرونده و اظهارات طرفین در جلسه رسیدگی، آقای م.ص. هیچ گونه رابطه استخدامی با جمعیت هلال احمر [جمعیت شیر خورشید سابق] نداشته و برابر مدارک و اسناد اداری و عادی در مرکز درمانی جمعیت هلال احمر در کشور امارات متحده عربی [بیمارستان ایرانی دبی] که دارای شخصیت حقوقی مستقل بوده اشتغال داشته است و داوطلب جمعیت هلال احمر ایران نبوده است و بر اساس اصل سرزمینی بودن، قانون کار کشور امارات متحده عربی حاکم بر روابط حقوقی طرفین بوده و از شمول قانون کار ایران خارج است لذا شعبه دوم تشخیص دیوان با در نظر گرفتن مراتب فوق‌البیان و با اجازه و اختیار حاصله از ماده ۱۲۰ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ و به استناد مواد ۷ و ۱۳ و ۱۴ و با اعمال ماده ۱۸ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ ضمن نقض دادنامه ۱۹۲۰ مورخ ۹۰/۰۸/۲۸ صادره از شعبه اول دیوان عدالت اداری، حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌کند. رأی صادره قطعی است.
دادرس شعبه دوم تشخیص دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه
مهدوی ـ تقوی ـ صباغی ـ ساریخانی