علم قاضی در حکم محکومیت به ارتکاب بزه زنا
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۹-۶۸۴۶
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۸/۰۱/۲۰
برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر صومعه سرا
موضوع
علم قاضی در حکم محکومیت به ارتکاب بزه زنا
پرسش
آیا علم قاضی می تواند مستند صدور حکم محکومیت به ارتکاب بزه زنا قرار گیرد یا خیر ؟ چنانچه این علم صرفا از طریق انجام آزمایش DNA مبنی بر انتساب طفل متولد شده به متهمان حاصل شود آیا این موضوع برای اثبات کافی است یا خیر ؟
نظر هیئت عالی
نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۱۲۲۱ مورخ ۱۳۹۵/۵/۲۶ بر صایب بودن نظر مورد اشاره دلالت دارد:
نظر اکثریت
ادله اثبات زنا در قانون مشخص شده و علم قاضی به عنوان دلیل اثباتی این جرم ذکر نشده است از سویی در حدود نظام ادله قانونی برقرار است و ادله موضوعیت دارد و در جرایم منافی عفت نظر شارع بر عدم اثبات است بنابراین علم قاضی نمی تواند مستند صدور حکم محکومیت قرار گیرد.
نظر اقلیت
نظریه اقلیت اول: بله در ماده ۱۶۰ قانون مجازات اسلامی علم قاضی یکی از ادله اثبات جرم ذکر شده و این ماده به طور مطلق کلیه جرایم را در بر می گیرد و قایل شدن استثنا بر این اصل مستلزم وجود نص قانونی است که چنین نصی وجود ندارد همچنین در ماده ۱۶۱ قانون مزبور نیز نیز تصریح شده که در مواردی که ادله موضوعیت دارد ( مانند حدود ) چنانچه قاضی علم به خلاف بودن ادله داشته باشد نمی تواند به این ادله استناد کند. این ماده نیز استناد به علم قاضی در حدود را جایز دانسته است. مواد ۲۱۱ و ۲۱۲ قانون مجازات اسلامی و نظریه مشورتی شماره ۲۰۹۸/۹۲/۷ مورخه ۰۵/۱۱/۹۲ اداره حقوقی قوه قضاییه نیز در این زمینه قابل استناد است. از سویی آزمایش DNA نوعا علم آور بوده و موجب یقین می شود لذا می توان به استناد نتیجه این آزمایش حکم به اثبات بزه زنا صادر نمود.