قانون اجازه پرداخت یکدوازدهم حقوق و هزینه کل کشور بابت اردیبهشت ماه ۱۳۲۷

ماده واحده - به وزارت دارائی اجازه داده میشود حقوق و هزینه‌های مستمر و غیر مستمر وزارتخانه‌ها و ادارات و بنگاههای دولتی و سایر‌هزینه‌های کشور و مصارف عمرانی و تولیدی و عام‌المنفعه را در اردیبهشت ماه ۱۳۲۷ در حدود اعتبارات اسفند ۱۳۲۶ و با رعایت تبصره یک ماده واحده مصوب آبانماه ۱۳۲۴ و سایر قوانین و مقررات مالی باضافه کمک هزینه کارمندان کشوری و لشگری را مطابق قوانین مربوطه از درآمد عمومی سال جاری کشور پرداخت نماید:
تبصره ۱ - به وزارت دارائی اجازه داده میشود کمبود اعتبار ترفیع و اضافات سال ۱۳۲۶ کارمندان وزارتخانها و ادارات دولتی و مجلس شورای ملی را که در بودجه کارگزینی آنها محل ندارند از صرفه جوئی بودجه و مازاد درآمد عمومی سال ۱۳۲۶ کل کشور پرداخت و به حساب دوره عمل مالی سال مزبور منظور دارد.
تبصره ۲- پزشکان و دارو سازان و ماماها و دندان پزشکان و پزشکیاران که در سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی مشغول انجام وظیفه هستند در صورتی که در خارج از تهران و حومه حداقل مدت ۳ سال در نقاط بد آب و هوا و پنج سال در سایر نقاط متوالیاً خدمت نمایند تمام مدت خدمت آنان با پرداخت کسور بازنشستگی جزو خدمات رسمی دولتی محسوب خواهد شد.
این قانون که مشتمل بر یک ماده است در جلسه اول خرداد ماه یکهزار و سیصد و بیست و هفت به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی