قانون اصلاح قانون تاسیس دانشگاه راجع بدانشکده پزشکی

ماده اول - از تاریخ اول فروردینماه ۱۳۱۹ بیمارستان های طهران ضمیمه دانشکده پزشکی میشود و دراین قانون هر جا دانشکده پزشکی نوشته میشود منظور دانشکده پزشکی و داروسازی و دندان سازی و بیمارستان‌های ضمیمه آن میباشد.
ماده دوم - کلیه کارمندان فنی دانشکده پزشکی بسه دسته به شرح زیر تقسیم میشوند:
الف - استادان و دانشیاران.
ب - پزشکان بیمارستانهای ضمیمه دانشکده پزشکی.
ج - دستیاران
که انتخاب و استخدام آنها به موجب مقررات این قانون خواهد بود.
فصل اول
استادان و دانشیاران
ماده سوم - در دانشکده پزشکی پایه‌های استادی و دانشیاری بدینقرار است:
از پایه ۱ تا ۶ دانشیاری و از پایه ۷ تا [پایه] ۱۰ استادی.

ماده چهارم - حقوق پایه یک دانشیاری در دانشکده پزشکی ماهیانه ۱۲۵۰ ریال است.
ماده پنجم - افزایش حقوق دانشیاران و استادان دانشکده پزشکی در پایه‌های ۱ تا ۸ یک هشتم حقوق پایه ماقبل و برای رسیدن به پایه‌های ۹ و ۱۰ یک پنجم حقوق ماقبل میباشد.
ماده ششم - حداقل مدت توقف در پایه‌های ۱ و ۲ و ۳ یک سال و در پایه‌های ۴ و ۵ و ۶ دو سال و در پایه‌های ۷ و ۸ و ۹ سه سال خواهد بود.
ماده هفتم - دانشکده پزشکی ۴۰ کرسی استادی به شرح زیر خواهد داشت:
۲۸ کرسی پزشکی - ۸ کرسی داروسازی ۴ کرسی دندانسازی.
ماده هشتم - دانشیارانیکه برای تصدی کرسی بدون استاد انتخاب میشوند دارای سمت استادی بوده و تفاوت حقوق پایه خود را تا حقوق پایه ۷ استادی از محلیکه تصدی نموده‌اند به نام حق مقام دریافت خواهند داشت.
تبصره - طرز انتخاب دانشیار برای تصدی کرسی استادی طبق آیین‌نامه خواهد بود که به تصویب شورای دانشکاه [دانشگاه] رسیده باشد.

ماده نهم - ترفیع از پایه ۶ بپایه ۷ یعنی از دانشیاری باستادی علاوه بر رعایت ماده ۶ منوط بخالی بودن کرسی استادی خواهد بود مگر در ۱۹‌رشته زیر که جنبه علمی و آزمایشگاهی دارند که بدون خالی بودن کرسی استادی و با رعایت سایر مقرراتاین قانون ممکن است از پایه ۶ به ۷ و بالاتر‌ترفیع یابند.
کالبدشناسی، فیزیولوژی - شیمی - فیزیک - تشریح مرضی - میکروب‌شناسی - انگل‌شناسی - بهداشت - پزشکی قانونی - بافت‌شناسی - رویان‌شناسی - بیماریهای عمومی و آزمایشی و کرسیهای داروسازی.
ماده دهم - عده دانشیاران هر کرسی را شورای دانشکده پزشکی تعیین و به تصویب شورای دانشگاه خواهد رسانید ولی کلیه دانشیاران دانشکده پزشکی نباید از پنجاه تن تجاوز نماید.
ماده یازدهم - رئیس و معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندان سازی و بازرس کل بیمارستان ها و بازرس داروئی از میان استادان انتخاب و باید در تمام اوقات رسمی اداری خدمت نمایند و یک چهارم حقوق را به عنوان فوق‌العاده دریافت خواهند نمود.
تبصره ۱ - شورای دانشکده پزشکی یکنفر از استادان را برای ریاست دانشکده تعیین نموده و پس از تصویب رئیس دانشگاه طبق تبصره ۱ در‌ماده ۳ قانون تاسیس دانشکاه [دانشگاه] از طرف وزیر فرهنگ منصوب میشود. معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندانسازی و بازرس کل بیمارستانها و‌بازرس داروئی از طرف رئیس دانشکده تعیین و پس از تصویب رئیس دانشگاه بوزیر فرهنگ پیشنهاد میشوند.

تبصره ۲ - رئیس و معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندان سازی و بازرس کل بیمارستانها و بازرس داروئی و استادان دانشکده پزشکی و‌روسای بخشهای بیمارستان‌ها مجاز نیستند در وزارتخانه‌ها و ادارات و بنکاهها [بنگاهها] خدمت موظف قبول نمایند.

تبصره ۳ - دانشیاران و پزشکان مشمولاین قانون میتوانند در وزارتخانه‌ها و ادارات دولتی و بنگاهها با موافقت دانشکده پزشکی و اجازه کتبی وزارت فرهنگ قبول خدمت نمایند مشروط بر اینکه کلیه حقوق آنها از حقوق پایه ۷ استادی تجاوز ننماید.
تبصره ۴ - ساعت کار استادان و دانشیاران و پزشکان در دانشکده پزشکی نصف روز خواهد بود و علاوه بر ساعات مقرر موظف خواهند بود سایر‌تکالیف مربوط بدانشکده را طبق دستور رئیس دانشکده در موقع لزوم انجام دهند.
تبصره ۵ - دانشیاران و استادان کرسی‌های منظوره در ماده ۹ در صورتی که در تمام اوقات رسمی اداری مشغول خدمت شوند ممکنست تا میزان نصف حقوق ماخوذی خود را به عنوان فوق‌العاده دریافت نمایند و در این صورت حق داشتن پزشک خانه یا داروخانه و یا آزمایشکاه [آزمایشگاه] شخصی نخواهند داشت و در صورت تخلف طبق مقررات آیین‌نامه که در این باب به تصویب شورای دانشکاه [دانشگاه] خواهد رسید با آنها رفتار خواهد شد.

فصل دوم
پزشکان بیمارستان ها
ماده دوازدهم - پزشکان بیمارستانهای ضمیمه دانشکده پزشکی به موجب آیین‌نامه که به تصویب شورای دانشکاه [دانشگاه] خواهد رسید انتخاب و استخدام میشوند و دارای ۱۰ پایه خواهند بود که بسه طبقه تقسیم میشوند:
الف - رئیس درمانگاه از پایه ۱ تا ۴.
ب - رئیس درمانگاه با حق آموزش و رئیس آزمایشکاه [آزمایشگاه] پایه ۵ و ۶.
ج - رئیس بخش از پایه ۷ تا پایه ۱۰.

ماده سیزدهم - میزان حقوق و مدت توقف و ترفیع پزشکان بیمارستانها در هر یک از پایه‌های طبقات سه‌گانه مانند پایه‌های دانشیاری و استادی خواهد بود ولی ترفیع از طبقه یک به دو یا از طبقه ۲ به ۳ (‌ترفیع از پایه ۴ به ۵ و از پایه ۶ به ۷) علاوه بر خالی بودن محل طبق آیین‌نامه خواهد بود که از‌تصویب شورای دانشگاه خواهد گذشت.
ماده چهارهم[چهاردهم] - هر گاه یکی از پزشکان طبقه ۱ عهده‌دار یکی از محلهای طبقه ۲ و یا یکی از پزشکان طبقه ۲ عهده‌دار یکی از محلهای طبقه ۳ شود تفاوت حقوق پایه خود و پایه یک آن طبقه را به عنوان حق مقام دریافت خواهد داشت.

تبصره - پزشکان طبقات ۲ و ۳ بیمارستانهای ضمیمه نیز میتوانند در صورت خالی بودن کرسی اسنادی[استادی] انتخاب گردند و در این صورت طبق ماده ۸ با آنها رفتار خواهد شد مگر اینکه پایه او از پایه ۷ بالاتر باشد که در این صورت حقوق پایه خود را دریافت خواهند نمود.

ماده پانزدهم - علاوه بر استادان و دانشیاران و پزشگان [پزشکان] بیمارستانها ممکنست پزشگانی [پزشکانی] را به عنوان دستیار در دانشکده پزشکی استخدام نمود.

ماده شانزدهم - دستیاران طبق آیین‌نامه که به تصویب شورای دانشکده پزشکی و شورای دانشگاه رسیده باشد از بین پزشگان [پزشکان] فارغ‌التحصیل که خدمت‌نظام وظیفه را انجام داده باشند انتخاب و طبق قانون استخدام پزشگان [پزشکان] استخدام و ترفیع آنها طبق همان قانون به عمل خواهد آمد.

ماده هفدهم - مدت خدمت دستیاران در دانشکده پزشکی ۴ سال است که پس از دو سال اول ممکنست به سمت تصدی کارهای عملی و یا بالینی انتخاب شوند.
ماده هجدهم - دستیاران پس از ۲ یا ۴ سال خدمت در صورتی که بوجود آنها در دانشکده پزشکی احتیاج نباشد برای خدمات بهداری به وزارت کشور‌معرفی میشوند.
تبصره - ادامه خدمت دستیاران در دانشکده پزشکی پس از طی دوره خدمت ۴ ساله بر طبق مقرراتاین قانون و قانون دانشگاه خواهد بود.

فصل چهارم - مواد مخصوصه
ماده نوزدهم - وزارت فرهنگ می‌تواند استادان و دانشیاران و پزشگان [پزشکان] و دستیارانی را که رئیس دانشکده پزشگی [پزشکی] در سازمان دانشکده پزشگی [پزشکی] برای هر‌قسمتی پیشنهاد نموده و قبل از مهر ماه ۱۳۱۹ طبق ابلاغ وزارتی برای آن سمت تعیین شده‌اند بدان سمت منصوب و حکم لازم برای آنان صادر نماید.

ماده بیستم - پایه پزشگان [پزشکان] و داروسازان و دندان سازان مشمول ماده ۱۹ که دارای پایه‌های استادی و دانش یاری نباشند از روی حقوقی که در فروردین ماه۳۱۹ [۱۳۱۹] دریافت داشته‌اند باضافه یکی از وجوهی که به عنوان حق تدریس در دانشکده پزشگی [پزشکی] و یا حق تعلیم و یا دستمزد در بیمارستان ها داده شده تعیین میگردد.

ماده بیست و یکم - در صورتی که مجموع حقوق و حق تدریس یا حق تعلیم و یا دستمزد از حقوق پایه تجاوز نمود پایه بالاتر و اگر از حقوق پایه ۱ کمتر‌باشد پایه ۱ و اگر از حقوق پایه ۱۰ تجاوز نمود پایه ۱۰ تشخیص و فقط حقوق این پایه قابل پرداخت است.
تبصره ۱ - پایه‌هائیکه بر طبق ماده ۲۰ و ۲۱ تشخیص و تعیین میشود نباید از حداکثر پایه که برای هر دسته یا طبقه تعیین شده است تجاوز‌نماید.

تبصره ۲ - دانشیاران دانشکده پزشکی که دارای پایه ۷ ببالا میباشند پایه دانشیاری آنها به همان پایه استادی تبدیل و پایه‌های استادی کمتر از پایه۷ به دانشیاری تبدیل می‌گردد.
تبصره ۳ - مشمولین ماده ۱۴ قانون تاسیس دانشگاه و مشمولین تبصره ۲ ماده ۲۱ این قانون مدت توقف در پایه دانشیاری آن ها برای ترفیع بپایه استادی بالاتر منظور خواهد گردید.
ماده بیست و دوم - از تاریخ اول مهر ماه ۱۳۱۹ حق تدریس در دانشکده پزشگی [پزشکی] بهیچ یک از کارمندان کشوری داده نخواهد شد.

ماده بیست و سوم - مشمولین این قانون اعم از کسانی که در سازمان نخستین دانشکده پزشگی [پزشکی] انتخاب و یا بعداً انتخاب می‌گردند مشمول ماده ۴ قانون استخدام پزشگان [پزشکان] نخواهد بود.

ماده بیست چهارم[بیست و چهارم] - هر یک از مواد قانون تاسیس دانشگاه که با مواداین قانون مغایرت دارد نسبت بدانشکده پزشگی [پزشکی] از درجه اعتبار ساقط و سایر مواد قانون دانشگاه بقوت خود باقی خواهد بود.

ماده بیست و پنجم -این قانون از تاریخ اول مهر ماه ۱۳۱۹ به موقع اجراء گذاشته خواهد شد.
این قانون که مشتمل بر بیست و پنج ماده است در جلسه ۱۲ آبانماه ۳۱۹ [۱۳۱۹] به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری