ماده ۱۹ تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۷۳/۰۴/۱۵
(منسوخ ۱۳۷۹/۰۱/۲۱)- آرای زیر قابل درخواست تجدیدنظر میباشد تا چنانچه مرجع تجدید نظر پس از رسیدگی پی به اشتباه بین حکم و یا عدم صلاحیت دادگاه ببرد و رای را نقض و رسیدگی مجدد نماید.
الف - احکام:
۱ - اعدام و رجم.
۲ - حدود، قصاص نفس و اطراف.
۳ - مصادره و ضبط اموال.
۴ - دیه بیش از خمس دیه کامل.
۵ - در صورتی که حداکثر مجازات قانونی جرم بیش از ۶ ماه حبس یا شلاق یا بیش از یک میلیون ریال جزای نقدی باشد.
۶ - حکمی که خواسته آن از یک میلیون ریال متجاوز باشد.
۷ - حکمی که مستند به اقرار خوانده در دادگاه نباشد.
۸ - حکمی که مستند به رای یک یا چند نفر کارشناس که طرفین کتباً رای آنان را قاطع دعوی قرار داده باشند، نباشد.
۹ - حکم راجع به متفرعات دعوی در صورتی که حکم راجع با اصل دعوی قابل تجدید نظر باشد.
۱۰ - حکم راجع به نکاح و طلاق و فسخ نکاح و مهر.
۱۱ - حکم راجع به نسب و وصیت و وصایت و وقف و ثلث و حبس و تولیت.
۱۲ - حکم راجع به حجر و رفع حجر.
ب - قرارهای زیر در صورتی که حکم راجع به اصل دعوی قابل درخواست تجدید نظر باشد:
۱ - قرار ابطال دادخواست یا رد دادخواست که از دادگاه صادر شود.
۲ - قرار رد دعوی یا عدم استماع دعوی.
۳ - قرار سقوط دعوی.
۴ - قرار عدم اهلیت یکی از طرفین دعوی.
تبصره ۱ - احکامی که در مرحله تجدید نظر صادر میشود: «بجز در خصوص رای اصراری» قابل درخواست تجدید نظر مجدد نیست.
تبصره ۲ - در موارد مذکور در این ماده در صورتی که طرفین دعوا کتباً حق تجدیدنظر خواهی خود را ساقط کرده باشند تقاضای تجدیدنظر خواهی آنان مسموع نیست.