ماده ۴ قانون طبابت مصوب ۱۲۹۰/۰۳/۱۱

(منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- اشخاصی که هیچ یک از تصدیق‌نامه‌های مذکوره در ماده دویم این قانون را ندارند و در تاریخ نشر این قانون از پنجسال کمتر در طهران مشغول طبابت بوده اجازه‌نامه به آنها داده نمیشود و از مداومت به شغل مزبوره ممنوع خواهند بود.