مبنای محاسبه حق جذب مناطق محروم

رأی شعبه دیوان عدالت اداری

با توجه به اوراق و محتویات پرونده و مضمون لایحه دفاعیه طرف شکایت، نظر به اینکه حسب مدارک ضمیمه دادخواست مزایای مربوط به قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ در سال ۱۳۸۵ به شاکی پرداخت گردیده و از طرفی مطابق تصویب نامه شماره ۷۶۲۲۹/ت۴۰۹۹هـ ـ ۱۰/۴/۸۸ هیأت وزیران مزایای مذکور از ابتدای سال ۱۳۸۶ فقط به کسانی که در دهستان‌های واقع در مناطق محروم خدمت نموده‌اند تعلق می‌گیرد، حال آنکه محل خدمت، مرکز شهر بوده است، به علاوه از ابتدای سال ۸۸ با اجرایی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری قانون فوق‌الذکر لغو شده است؛ بنابراین در مجموع خواسته و شکایت شاکی موجه به نظر نمی‌رسد و رأی به رد آن صادر و اعلام می‌گردد. این رأی بر طبق ماده ۷ قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۸۵ قطعی است.
رئیس شعبه ۳ دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
واحدی ـ فرزد