مرجع تجویز و موافقت با تعقیب مجدد در مورد قرار منع تعقیب صادره در جرایمی که مستقیما توسط دادگاه رسیدگی شده است
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۴۰۱/۱۲/۱۱
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز
موضوع
مرجع تجویز و موافقت با تعقیب مجدد در مورد قرار منع تعقیب صادره در جرایمی که مستقیما توسط دادگاه رسیدگی شده است
پرسش
در مورد قرار منع تعقیب صادره از دادگاه در جرایمی که مستقیماً توسط دادگاه رسیدگی شده است، در صورتی که اعمال ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری مطرح شود، مرجع تجویز و موافقت با تجویز تعقیب مجدد کدام مقام قضایی است؟
نظر هیات عالی
با توجه به اینکه حسب مقرره ذیل ماده ۳۴۱ قانون آیین دادرسی کیفری در مواردی که پرونده به طور مستقیم در دادگاه مطرح میشود و انجام تحقیقات مقدماتی باید طبق مقررات مربوط صورت گیرد لذا تمامی قواعد و مقررات مرحله تحقیقات مقدماتی نسبت به تحقیقات و تصمیمات دادگاه نیز در حدی که مطابقت مینماید جاری است. بر این اساس چنانچه قرار منع پیگرد در دادگاه کیفری ۲ قطعی شده باشد با تشخیص دادگاه و در صورتی که با تصمیم دادگاه تجدیدنظر قطعی گردیده باشد با موافقت مرجع مذکور درخواست تعقیب مجدد اجابت خواهد شد.
نظر اکثریت
در فرضی که پرونده به صورت مستقیم در دادگاه کیفری رسیدگی میگردد، در واقع دادگاه خود راسا مکلف به انجام مرحله تحقیقات مقدمانی بوده و انجام این تحقیقات اعم از تحقیق و تعقیب با توجه به مواد ۲۴ و ۱۰۲ و ملاک قسمت ذیل ماده ۳۴۱ قانون آیین دادرسی کیفری، باید مطابق مقررات مربوط به مرحله تحقیقات مقدماتی مذکور در بخش دوم همین قانون صورت گیرد. بنابراین در فرض سوال اعمال ماده ۲۷۸ قانون یاد شده، امکان پذیر است و هرگاه قرار منع تعقیب در دادگاه کیفری دو صادر و قطعی شده باشد، دادگاه مذکور پس از ارجاع، مطابق مقررات رسیدگی مینماید و در صورتی که قرار منع تعقیب در دادگاه تجدیدنظر استان قطعی شود، درخواست رسیدگی مجدد از طرف رییس یا دادرس دادگاه کیفری مطرح و تجویز رسیدگی مجدد در صلاحیت دادگاه تجدیدنظر استان میباشد. نظریات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه به شماره های ۱۰۶۹/۹۴/۰۷ - ۳۱/۴/۹۴ و شماره ۲۵۰۹/۹۷/۰۷ - ۱۴/۹/۹۷ نیز موید این استدلال است.
نظر اقلیت
با توجه به اینکه تجویز رسیدگی مجدد که در ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری منعکس شده است، خلاف اصل و امری استثنائی میباشد، لذا در موارد استثنا باید به قدر متیقن اکتفا نموده و از تصمیم و گسترش آن به سایر موارد خودداری نمود. فرض ماده ۲۷۸ قانون مذکور ناظر به مواردی است که قرار منع تعقیب در دادسرا صادر و قطعی شده باشد یا نهایتا با اعتراض شاکی، قرار صادره در دادگاه قطعی گردد و ناظر به مواردی که قرار منع تعقیب از سوی دادگاه صادر گردیده باشد نمیگردد. بنابراین ماده مذکور در فرض سوال، قابل اعمال نمیباشد.