مرجع صالح در اختلاف ناشی از مال منقول در روابط قراردادی

رأی خلاصه جریان پرونده

آقای ر. س. در دادخواستی به طرفیت آقای ع. ت.ر. پرداخت ما به التفاوت قیمت قطعات منصوبه بر روی دستگاه تزریق پلاک ۴۰۰ تنی موضوع قرارداد مورخ ۱۳۹۱/۹/۱۲ را خواستار شده است. خواهان نشانی خود را در قیر و نشانی خوانده را در تهران و محل نصب دستگاه را قیر ذکر کرده و دادخواست را به دادگاه قیر و کارزین تقدیم داشته است. شعبه اول دادگاه عمومی قیر و کارزین پس از چند جلسه رسیدگی و ارجاع امر به کارشناسی سرانجام به موجب قرار شماره ۸۱۰۰۳ – ۱۳۹۳/۹/۱ به صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده از خود نفی صلاحیت کرده و پرونده را به دادگاه عمومی تهران فرستاده است. شعبه ۱۴۹ دادگاه عمومی تهران هم برابر قرار شماره ۰۱۱۱۹ – ۱۳۹۳/۱۲/۱۲ به استناد ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی مدنی صلاحیت خود را نپذیرفته پرونده را در اجرای تبصره ذیل ماده ۲۷ قانون آیین دادرسی مدنی به دیوان عالی کشور فرستاده است. متن قرارهای طرفین اختلاف در هنگام شور قرائت خواهد شد. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای محمدرضا خسروی عضوممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخصوص اختلاف در صلاحیت بین دادگاه های تهران و کارزین به شرحی که در قرارهای صادر شده از سوی مراجع قضائی مذکور بازتاب یافته است با عنایت به اختیار خواهان در مراجعه به دادگاه محل سکونت خوانده یا محل اجرای قرار، و نظر به ماده ۱۳ و تبصره ذیل ماده ۲۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی با اعلام صلاحیت دادگاه عمومی قیر و کارزین حل اختلاف می شود. شعبه ۳۷ دیوان عالی کشور- رئیس و عضو معاون
سید عباس بلادی - محمدرضا خسروی