مرور زمان در بزه انتقال مال غیر

رأی خلاصه جریان پرونده

آقای غ. ی. در سال ۱۳۸۲ یک قطعه زمین به مساحت ۲۵۱ مترمربع از پلاک ... اصلی بخش ۲ شهرستان قم را به آقای ق. ر. و گ.ع. ر. (بیع‌نامه عادی مورخ ۱۳۸۲/۱۲/۲۰) در قبال مبلغ سه میلیون و دوازده هزار تومان فروخته است در حالیکه متهم به همراه آقای م. به موجب بیع‌نامه عادی مورخ ۱۳۷۴/۱۱/۲۸ اقدام به خرید قطعه زمینی دارای ۲۲ قطعه از پلاک ... اصلی بخش ۲ قم از آقایان م. و ر. به متراژ کلی ۳۶۹۱ مترمربع کرده است و آن دو نفر فروشنده نیز طبق بیع‌نامه عادی مورخ ۱۳۷۴/۱۱/۱۵ ملک مذکور را از آقای ه. ع. خریداری کرده و شعبه ۱۱۲ دادگاه کیفری ۲ قم با کسب نظر کارشناس دادگستری که اعلام نموده است متهم اساساً در محل مذکور فاقد مالکیت بوده است ثانیاً- ملک فاقد نقشه تفکیکی رسمی ثبتی و شهرداری بوده است به شرح دادنامه شماره ۲۰۰۵۸۷-۱۳۹۴/۶/۲۲ متهم را به جرم انتقال مال غیر به تحمل دو سال حبس و رد مبلغ مذکور و معادل آن جزای نقدی محکوم کرده است و شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر استان قم با استدلال مطابق دادنامه شماره ۳۰۱۰۶۴-۱۳۹۴/۸/۲۵ رأی بدوی را تأئید کرده است سپس وکیل محکوم‌علیه با ادعای مشمول مرور زمان و نیز نداشتن سوءنیت موکلش از دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی کرده است و به بند ب ماده ۱۰۹ و ماده ۱۰۵ قانون مجازات اسلامی استناد کرده و درخواست خود را با بند چ ماده ۴۷۴ قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ۹۲ منطبق دانسته است و تصاویر برخی از آراء را نیز مستند ادعای خود قرار داده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای ابراهیم بهنام اصل عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حسین شهرابی فراهانی دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر رسیدگی قانونی را دارم در خصوص دادنامه شماره ۳۰۱۰۶۴-۱۳۹۴/۸/۲۵ شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر قم مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

درخواست اعاده‌دادرسی آقای ح. ف. به وکالت از طرف آقای غ. ی. نسبت به دادنامه فوق‌الذکر موجه نیست زیرا اولاً- تشخیص عدم سوءنیت متهم توسط دادگاه احراز می‌شود که بنا به دلایل عدیده با تصریح در دادنامه‌های صادره این ادعا مورد پذیرش واقع نشده است و تکرار دفاعیات از موارد اعاده دادرسی نیست ثانیاً- ایراد مرور زمان با توجه به قسمت اول ماده ۱۰۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ که جرم کلاهبرداری را مشمول مرور زمان ندانسته است جدا از قسمت دوم بند ب مذکور است و عدم شمول مرور زمان به موارد مقرر در تبصره ماده ۳۶ قانون مذکور نیز تسری دارد بنابرین تقاضای اعاده دادرسی وی با بند چ و سایر شقوق ماده ۴۷۴ قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲/۱۲/۴ و اصلاحیه آن قابل انطباق نیست و قرار رد اعاده دادرسی صادر می‌شود .
شعبه ۳۶ دیوان عالی کشور
ابراهیم بهنام اصل - محمد سلیمانی - فتوت نصیری سوادکوهی