مرور زمان در بزه بهره برداری از چاه غیرمجاز

رأی خلاصه جریان پرونده

پرونده با شکایت اداره امور آب شهرستان‌های م. و ل. علیه آقای م. ز. دایر بر حفر یک حلقه چاه غیرمجاز و بهره‌برداری بدون مجوز از آن در دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان م. مطرح و پس از کیفرخواست صادره از سوی دادسرا موضوع در شعبه اول دادگاه عمومی آن شهرستان مورد رسیدگی قرار گرفته و در پایان به موجب دادنامۀ شماره ۳۶۹ – ۱۳۸۷/۶/۶ متهم با استناد به بند هـ ماده ۴۵ قانون توزیع عادلانه آب و با رعایت ماده ۲۲ قانون مجازات اسلامی به هشتصد هزار ریال جزای نقدی بدل از شلاق در حق صندوق دولت و پُر و مسلوب‌المنفعه نمودن چاه حفر شده محکوم گردیده است و این رأی قطعی و از سال ۱۳۸۷ در جریان اجرای حکم قرار گرفته است. اخیراً آقای م. خ. با اعلام وکالت از آقای سید م. ز. به شرح لایحه تقدیمی به دبیرخانه دیوان عالی کشور که تحت شماره ۱۳۹۴۱۲۱۰۰۰۰۰۶۳۰۴ – ۱۳۹۴/۶/۳۱ درخواست اعاده دادرسی نموده و حسب ارجاع مورخ ۱۳۹۴/۷/۶ رسیدگی به شعبه ۱۳ دیوان عالی کشور ارجاع و حسب نظر ریاست محترم شعبه توسط عضو ممیز امضا کنندۀ ذیل بررسی لازم انجام و گزارش پرونده حاضر به شرح فوق تنظیم گردیده است. لازم به ذکر می‌باشد آقای وکیل با بیان اینکه اخیراً موکل به مدرکی دست یافته است که نشان می‌دهد چاه مورد نظر در سال ۱۳۷۶ حفر گردیده و شاکی پس از ۱۱ سال طرح شکایت نموده است که موضوع بر اساس مقررات قانونی مربوطه مشمول مرور زمان کیفری بوده و از سوی دیگر به لحاظ قطعیت رأی در سال ۱۳۸۷ و پُر شدن چاه در سال ۱۳۹۴ این امر هم مشمول مرور زمان بوده و حکم قابلیت اجرایی نداشته است. و بر این اساس درخواست نقض حکم پُر شدن چاه را از طریق تجویز اعاده دادرسی نموده است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای محسن ربانی زاده عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای ولی بلاغی دادیار محترم دادسرای دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر رد درخواست اعاده دادرسی از دادنامه شماره ۳۶۹ مورخه ۰۶/۰۶/ ۱۳۸۷ مشاوره نموده، ختم رسیدگی را اعلام، چنین رأی می‌دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

با نام خدا – درخواست اعاده دادرسی آقای م. خ. به وکالت از آقای م. ز. در مورد دادنامه شماره ۳۶۹ – ۱۳۸۷/۶/۶ صادره از سوی شعبه اول دادگاه عمومی شهرستان م. به لحاظ عدم انطباق دلایل ابرازی با هیچ یک از موارد مذکور در ماده ۴۷۴ قانون آئین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۲ با اصلاحات بعدی قابل پذیرش نمی‌باشد، چرا اینکه اولاً : بهره‌برداری از چاه غیرمجاز جرم مستمر محسوب و با مستفاد از رأی وحدت رویه شماره ۶۵۹ – ۱۳۸۱/۳/۷ دیوان عالی کشور مشمول مرور زمان نخواهد بود. همچنین پُر و مسلوب‌المنفعه نمودن چاه غیرمجاز از باب جلوگیری از ضرر و زیان مجازات کیفری نبوده و مشمول مرور زمان نمی‌باشد. لذا با استناد به قسمت اخیر ماده ۴۷۶ قانون یاد شده در بالا قرار رد اعاده دادرسی مورد درخواست صادر می‌گردد. این رأی قطعی است.
عضو معاون و عضو معاون شعبه ۱۳ دیوان عالی کشور
علی اکبر بنائی راد - محسن ربانی زاده