مشمولان احتساب اضافه کار در پاداش پایان خدمت

رأی شعبه دیوان عدالت اداری

خواسته شاکی احتساب اضافه کار در پرداخت پاداش پایان خدمت به شرح متن دادخواست تقدیمی است. با توجه به مفاد لایحه تقدیمی مشتکی‌عنه [شرکت کشت و صنعت هفت‌تپه] که دلالت بر عـدم پرداخت مستمر فوق‌العاده مزبور به شاکی دارد، با وصف اینکه مطابق رأی وحدت رویه شماره ۶۷۰ ـ ۲۳/۹/۱۳۸۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری و مستفاد از بند ۹ ماده ۶۸ قانون مدیریت خدمات کشوری، پرداخت مبالغی تحت عنوان اضافه‌کار، منوط به انجام خدمات خارج از وقت اداری توسط کارمند و به درخواست دستگاه متبوعه می‌باشد و در صورت عدم تحقق شرایط دوگانه مذکور، پرداخت فوق‌العاده اضافه‌کار الزام‌آور نمی‌باشد و فوق‌العاده مذکور فی نفسه در حالت استمرار قرار ندارد و موضوع از شمول رأی وحدت رویه شماره ۶۵۷ و۶۵۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در این خصوص خارج می‌باشد و با این توصیف چون ملاک احتساب و پرداخت پاداش پایان خدمت به مستخدمین رسمی و ثابت واجد شرایط، به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق‌العاده‌های مستمر دریافتی مأخذ کسر کسور بازنشستگی می‌باشد و بر اساس محتویات پرونده، استمرار در پرداخت فوق‌العاده اضافه‌کار به شاکی فوق‌الذکر محرز تشخیص نمی‌گردد و شاکی نیز دلیلی کافی در این خصوص ارائه ننموده است، بنابراین اجابت خواسته مشارالیه مبتنی بر احتساب فوق‌العاده اضافه کار در پرداخت پاداش پایان خدمت فاقد موجب قانونی تشخیص می‌گردد و تخلفی از قوانین و مقررات در این خصوص مشهود نمی‌باشد. علیهذا وفق مواد ۱۳و۱۴ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌شود. این رأی وفق ماده ۷ قانون اخیرالذکر قطعی است.
رئیس شعبه ۲۲ دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
عرفان ـ برومند