مطالبه خسارت تأخیر تأدیه دیون پیش از سال ۱۳۷۹
- عنوان
- مطالبه خسارت تأخیر تأدیه دیون پیش از سال ۱۳۷۹
- شماره دادنامه
- ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۱۸۰۱۰۲۰
- تاریخ دادنامه
- ۱۳۹۳/۰۳/۲۷
- گروه رای
- حقوقی
- پیام
- خسارت تأخیر تأدیه دیون پیشِ از سال ۱۳۷۹، به علت غیرشرعی بودن، قابل مطالبه نیست.
رأی دادگاه بدوی
درخصوص دعوی ب.ی. به طرفیت شهرداری مبنی بر مطالبه خسارت تأخیر تأدیه مبلغ ۰۰۰/۵۰۰/۱۴ ریال از تاریخ ۳۱/۵/۷۳ لغایت ۶/۴/۹۱ با احتساب خسارات دادرسی. با عنایت به مجموع محتویات پرونده، استماع اظهارات اصحاب دعوی و ملاحظه مستندات آنان و با توجه به این که حسب مفاد ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی مدنی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه فرع بر مطالبه دائن و تمکن مدیون و امتناع وی است و در مانحنفیه دلیلی بر مطالبه خواهان قبل از تقدیم دادخواست ۶/۴/۹۱ و امتناع مدیون ارائه نشده است دعوی خواهان غیر ثابت تشخیص و به استناد مفاد ماده فوقالذکرحکم به بطلان صادرمیگردد و در خصوص دعوی خواهان نسبت به مطالبه خسارت تأخیر تأدیه مبلغ فوقالذکر از تاریخ ۶/۴/۹۱ لغایت آخر دی ماه ۹۱ با توجه به این که بر اساس مفاد دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۱۴۰۰۰۳۸۷ صادره از شعبه ۱۹۱ دادگاه عمومی حقوقی تهران و دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۲۴۶۱۰۲۵ صادره از شعبه ۴۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران اتخاذ تصمیم قطعی شده است و موضوع از اعتبار امر محکومٌبه برخوردار است به استناد بند ۶ ماده ۸۴ قانون مارالذکر قرار رد دعوی صادر و اعلام می گردد رأی صادره ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاههای تجدیدنظر استان تهران می باشد.رئیس شعبه ۱۷۸ دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمدی
رأی دادگاه تجدیدنظر استان
در خصوص دعوی تجدیدنظرخواهی ب.ی. به طرفیت شهرداری نسبت به دادنامه ۹۳۰۹۹۷۰۲۱۳۱۰۱۰۹۵-۲۵/۱۱/۹۳ صادره از شعبه محترم ۱۷۸ دادگاه عمومی تهران که متضمن دو قسمت می باشد که در قسمت اول حکم بر بطلان دعوی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ ۳۱/۵/۷۳ لغایت ۶/۴/۹۱ و در قسمت دوم قرار رد دعوی بهلحاظ مشمول اعتبار امر محکومبه نسبت به مبلغ ۱۴.۵۰۰.۰۰۰۰ ریال می باشد. در قسمت اول از تاریخ ۲۱/۱/۷۹ لغایت ۵/۴/۹۱ وارد است چرا که مطابق نامههای تجدیدنظرخواه با شهرداری دلالت بر مطالبه طلب خود دارد اگر چه شهرداری دلایلی که حکایت از پرداخت مبلغ ۱۴.۵۰۰.۰۰۰ ریال از تاریخ مورد مطالبه به تجدیدنظرخواه باشد در مراحل رسیدگی ارائه ننموده است دادخواست های تجدیدنظرخواهان از سال ۷۴ جملگی دلالت بر مطالبه طلب خود بوده است و قدر مسلم خسارت تأخیر از تاریخ تصویب ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی مدنی (۲۱/۱/۱۳۷۹) استحقاق مطالبه خسارت تأخیر تأدیه نسبت به مبلغ ۱۴.۵۰۰.۰۰۰ ریال دارد. لذا این قسمت از دادنامه مطابق مقررات بهویژه بند هـ از ماده ۳۴۸ قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است ضمن نقض دادنامه در این قسمت مستنداً به ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه تجدیدنظرخوانده را به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه مبلغ ۱.۴۵۰.۰۰۰ ریال از تاریخ ۲۱/۱/۱۳۷۹ لغایت ۵/۴/۱۳۹۱ که توسط اجرای احکام محاسبه خواهد شد بهانضمام خسارت دادرسی در حق تجدیدنظرخواه محکوم می کند. مطالبه خسارت تأخیر از تاریخ ۳۱/۵/۷۳ لغایت تاریخ ۲۰/۱/۱۳۷۹ بهلحاظ اینکه شرعی شناخته نمی شد بنابراین نتیجتاً در این قسمت دادنامه بدوی مستنداً به قسمت اخیر ماده ۳۵۸ قانون مذکور تأیید و استوار می گردد. در قسمت دوم نظر به اینکه جهات تجدیدنظر با هیچ کدام از جهات مصرح در ماده ۳۴۸ قانون فوقالذکر مطابقت نداشته و قرار صادره مطابق اصول و مقررات قانون صادر شده است ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه مستنداً به ماده ۳۵۳ قانون اخیرالذکر تأیید و استوار می گردد. رأی صادره حضوری و قطعی است.رئیس شعبه ۱۸ تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
امانی شلمزاری - کرمی صالح آبادی
میانگین امتیاز: ۵.۰ از ۰ رای