مطالبه خسارت ناشی از بیکاری و صرف وقت جهت طرح دعوی

رأی دادگاه بدوی

درخصوص دعوی خواهان خانم م. ت.س. فرزند ن. با وکالت آقای ف. م.پ. به طرفیت خوانده آقای م. الف. به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ ۱۳۹۲/۶/۷ لغایت ۱۳۹۳/۷/۲۶ ، ماحصل ادعای خواهان چنین است که اینجانب م. ت.س. فرزند : ن. به شماره شناسنامه و کد ملی ********** ساکن چهار راه مینی سیتی شهرک قمر بنی هاشم ( ع ) ( لویزان ۳) بلوک ۳۴ طبقه ۱۱ واحد ۴۱ از تاریخ ۷-۶-۱۳۹۱ تا مورخه ۷-۶-۱۳۹۲ ، یک و نیم دانگ از یک باب مغازه را واقع در چهار راه مینی سیتی شهرک محلاتی خ مروارید پاساژ نخل ورودی یاس طبقه زیر همکف پلاک ۱۲۹ به مستاجر آقای م. الف. فرزند : علی اکبر به شماره شناسنامه ( ۳۷۵۴) کد ملی (۰۰۶۶۵۹۷۸۲۱) ساکن : خ ولیعصر ( عج ) روبروی پارک ساعی خیابان امینی پلاک۳۱ طبقه اول به موجب اجاره نامه شماره (۰۴۵۸۹۰ ) تنظیم شده در دفتر مشاورین املاک مسکن اول ( که روگرفت آن به پیوست تقدیم می گردد ) به عنوان اجاره واگذار اما علیرغم پایان مدت اجاره در مورخه ۷-۶-۱۳۹۲ از تخلیه مورد اجاره خودداری و بلاخره پس از شکایت از ایشان به مجتمع شماره ۱ شورای حل اختلاف تهران و به موجب دستور تخلیه شماره ۶-۹۳ ۹۳۰۲۰۲ مورخه ۱-۶-۱۳۹۳ صادره از حوزه ۶ مجتمع شماره ۱ شورای حل اختلاف تهران ( که روگرفت آن به پیوست بعرض می رسد ) آخر الامر در مورخه ۲۶-۷-۱۳۹۳اقدام به تخلیه مورد اجاره نموده است ، لذا به استناد بند ۸ ماده ۵ ( شروط ) توافق شده در اجاره نامه شماره (۰۴۵۸۹۰) خوانده آقای م. الف. موظف است به ازای هر روز پس از انقضاء تاریخ اجاره ، مبلغ یک میلبیون ریال ( سهم مورد اجاره اینجانب ) به عنوان اجرت المثل ایام تصرف پس از اتمام قرارداد به اینجانب بپردازد ، حال با عنایت به اینکه عدم تخلیه مورد اجاره بیش از یک سال طول کشیده است ،خواهان موجب ضرر و زیان مادی و معنوی به اینجانب گردیده و از آنجا که سهم یک و نیم دانگ من از مغازه موصوف ، تنها منبع در آمده بنده می باشد خواهشمند است اجرت المثل ایام تصرف ( از تاریخ ۷-۶-۱۳۹۲ تا ۲۶-۷-۱۳۹۳ به مبلغ ۴۱۳۰۰۰۰۰۰ ریال و ( ۱۵۰۰۰۰۰۰۰ ریال ضرر و زیان ناشی از بیکاری و صرف وقت زیاد برای اقامه دعوی و هزینه های دادرسی و ... ) مجموعاً به مبلغ ۵۶۳۰۰۰۰۰۰ ریال معادل پانصد و شصت و سه میلیون ریال از نامبرده اخذ و تحویل اینجانب گردد . ضمناً با توجه به اینکه ۳ دانگ از مغازه اشاره شده در مالکیت خواهان م. الف. می باشد سهم خواهان از مغازه موصوف به عنوان تامین اجرت المثل معرفی می گردد . دادگاه توجها به محتویات پرونده و نظر به اینکه چون روابط حقوقی طرفین مستند به اجاره نامه شماره ۰۴۵۸۹۰مورخ ۱۳۹۱/۶/۷ می باشد که به موجب بند ۸ شرط ضمن عقد خوانده متعهد شده است چنانچه سهم خوانده را در عین مستاجره در تاریخ انقضاء تخلیه ننماید و یا بهر دلیلی از تسلیم آن به موجر خود داری نماید روزانه مبلغ یک میلیون ریال بعنوان اجرت المثل سهم خواهان بپردازد و با عنایت به شرط ضمن عقد اجاره که مقرر گردیده که در صورت عدم تخلیه در تاریخ ۱۳۹۲/۶/۷ موجر می تواند در ازای هر روز مبلغ مزبور را بعنوان اجرت المثل دریافت نماید و چون حسب محتویات پرونده مستاجر از شرط ضمن عقد اجاره تخلف نموده و بلحاظ عدم دلیل بر تخلیه در موعد مقرر یا تمدید قرارداد به میزان یک و نیم دانگ سهم خواهان ، دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص مستندا به مواد ۲۱۹ و ۲۲۰ و ۲۲۷ و ۲۳۰ قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ ۵۶۳/۰۰۰/۰۰۰ ریال بابت اصل خواسته از تاریخ ۱۳۹۱/۶/۷ لغایت ۱۳۹۲/۶/۷ و پرداخت مبلغ ۱۷/۰۰۰/۰۰۰ یال بابت هزینه دادرسی و مبلغ ۱۴/۷۱۲/۰۰۰ ریال بابت حق الوکاله وکیل در حق خواهان صادر و اعلام می نماید. رای صادره حضوری و ظرف ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدید نظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه ۱۰۵ دادگاه عمومی ( حقوقی) تهران- مجتبی فرهادی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. الف. به طرفیت خانم م. تیموری نسبت به دادنامه شماره ۵۵۹ مورخ ۹۴/۵/۳۱ شعبه ۱۰۵ دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن رای به محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ ۵۶۳/۰۰۰/۰۰۰ ریال بابت خسارت عدم انجام تعهد موضوع قرارداد اجاره شماره ۰۴۵۸۹۰ ، بعلاوه پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل در حق تجدیدنظرخوانده صادر شده است. دادگاه در این مرحله از دادرسی با توجه به اینکه به موجب قرارداد مرضی الطرفین ، تجدیدنظرخواه متعهد به تخلیه مورد اجاره نسبت به سهم تجدیدنظرخوانده در تاریخ انقضاء مدت اجاره ( ۹۲/۶/۷ ) بوده و وجه التزام قراردادی تخلف از مفاد قرارداد روزانه یک میلیون ریال به عنوان اجرت المثل تعیین شده است. که دادنامه صادره از دادگاه بدوی در محدوده خواسته خواهان بدوی صرفا در محدوده تراضی تاریخ ۹۲/۶/۷ لغایت ۹۳/۷/۲۶ روزانه یک میلیون ریال جمعا ۴۱۳/۰۰۰/۰۰۰ ریال بابت اصل خواسته به انضمام خسارت دادرسی و حق الوکاله وکیل بر مبنای مبلغ اخیر فاقد ایراد و اشکال اساسی بوده و اعتراض تجدیدنظرخواه نسبت به این قسمت از دادنامه منطبق با هیچیک از جهات مندرج در ماده ۳۴۸ قانون آئین دادسی مدنی نبوده ، مستندا به ماده ۳۵۸ قانون آئین دادرسی مدنی با رد تجدیدنظرخواهی دادنامه در قسمت فوق عینا تایید می شود. و اما نسبت به مبلغ یکصد و پنجاه میلیون ریال بابت ضرر و زیان ناشی از بیکاری و صرف وقت جهت طرح دعوی ، از آنجاکه در قوانین موضوعه خسارت عدم النفع قابل مطالبه نبوده بعلاوه به لحاظ عدم وجود رابطه سببیت بین زیان وارده احتمالی و اقدام تجدیدنظرخواه ، اساسا طرح دعوی به کیفیت مطروحه قابلیت استماع نداشته ، با پذیرش تجدیدنظرخواهی مستندا به ماده ۳۵۸ قانون آئین دادرسی مدنی ، با نقض این بخش از دادنامه ، قرار رد دعوی خواهان بدوی صادر و اعلام می شود . این رای قطعی است.
شعبه ۳۲ دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار
حمیدرضا قمری - محمد کیالاشکی